هم افزايي آمينواسيدها با پلي وينيل پيروليدن در بازدارندگي تشكيل هيدرات تتراهيدروفوران

در اين تحقيق، سينتيك تشكيل هيدرات تتراهيدروفوران، در حضور پلي وينيل پيروليدن PVP كه تركيب هم افزا ميباشد وآمينواسيد گلايسين و ال ليوسين به عنوان بازدارنده سينتيكي بررسي شده است. - آزمايشات در يك راكتور دو جداره ناپيوسته با دماي جداره ثابت صفر درجه سلسيوس ، فشار اتمسفري و غلظتهاي مختلفي از گلايسين و ال ليوسين 1/5-0/05 درصد وزني انجام شدهاند. با انجام آزمايشات در درصد موليهاي مختلف PVP در نهايت درصد بهينه، 5% انتخاب شده است. نتايج نشان دادهاند كه با افزايش غلظت گلايسين در محلول آب و تتراهيدروفوران THF به همراه PVP ، زمان تأخير تشكيل هيدرات افزايش يافته و دماي تعادلي تشكيل هيدرات THF آن 1 پايين تر از دماي تعادلي هيدرات Ċ 4.3 است كه اين دما حدود Ċ THF خالص ميباشد. آزمايشات نشان ميدهد محلول %1 وزني گلايسين به همراه PVP ، با كاهش شدت آب گريزي سيستم، بيشترين ميزان زمان تأخير تشكيل هيدرات 05 دقيقه و دماي تعادلي كمتري را به نسبت ال ليوسين دارد.به طور كلي آمينواسيدها با همافزايي تركيب بازدارنده PVP عملكرد بهتري )زمان ماند بيشتر و دماي تعادلي كمتر نسبت به حالت THF و آمينواسيدها داشته اند. گلايسينها در كنار PVP هم عملكرد بهتري به نسبت ليوسينها داشته اند و زمان ماند گلايسين ها تقريبأ 3 دقيقه بيشتر از ال ليوسين ها گزارش شده است. با افزايش غلظت گلايسين در محلول آب وتتراهيدروفوران در كنار پليوينيلپيروليدن، زمان تأخير تشكيل هيدرات16-6.5 دقيقه افزايش يافته است