بررسي اثر تجمعات پيش فيبريلي پروتئين آلفا - سينوكلئين بر القا نفذ پذيري در غشاء سلولي به منظور مطالعه ي چگونگي گسترش بيماري هاي وابسته به آلفا- سينوكلئين با تمركز بر بيماري پاركينسون در مغز

بيماري پاركينسون شايعترين اختلاف حركتي سيستم عصبي است كه بيش از 6 ميليون انسان از آن رنج مي برند . مطالعات اخير اختلال ساختاري در پروتئين آلفا - سينوكلئين را بعنوان يكي از اساسي ترين عوامل در ايجاد اين بيماري مطرح مي نمايد . نكته قابل توجه درون سلولي بودن اين فاكتور پروتئيني مي باشد كه چگونگي انتشار و پيشرفت بيماري در بافت مغزي اين بيماران ، در مراحل پيشرفته بيماري را به عنوان يك پرسش اساسي مطرح مي نمايد . از اينرو در مطالعه حاضر سلول هاي دو پامينرژيك موشي، بعنوان مدلي از سلول هاي مغزي درگير در بيماري پاركينسون ، با تجمعات پيش فيبريلي پروتئين آلفا_سينوكلئين كه بالاترين حد سميت سلولي را از خود نشان داده اند . تيمار گرديدند . در ادامه با سنجش ميزان ورود پروتئين آلفاف سينوكلئين فلورسانت به اين سلول ها بعنوان روشي جهت بررسي تغييرات تفوذ پذيري غشاء سلولي كه رد معرض تجمعات پيش فيبريلي پروتئين آلاف - سينوكلئين قرار گرفته بودند استفاده گرديد . نتايج حاصل از اين بررسي نشان دهنده ي نقش موثر پيش فيبريلي هاي آلاف - سينوكلئين در افزايش نفوذ پذيري سلول هاي مي باشد كه مي تواندتوجيه كننده ي چگونگي فرآيند گسترش اختلال در مغز بيماران پاركينسوني باشد . اين نتايج استفاده از فاكترهاي بازدارنده فرآيند فيبريلاسيون را بعنوان يك رويكرد درماني موثر در جلوگيري از گسترش بيمارهاي سينوكلئينوپاتي مطرح مي نمايد .