اثربخشي مديريت نقش هاي كار- خانواده بر افزايش خودكارآمدي و شادكامي كاركنان فرهنگي زن

ﻫﺪف ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ، ﺗﺎﺛﯿﺮ آﻣﻮزش ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻧﻘﺶﻫﺎي ﮐﺎر- ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﺮ اﻓﺰاﯾﺶ ﺧﻮدﮐﺎرآﻣﺪي و ﺷﺎدﮐﺎﻣﯽ ﮐﺎرﮐﻨﺎن ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ زن ﻧﺎﺣﯿﻪ دو ﺷﻬﺮ ﺷﯿﺮاز ﺑﻮد، روش ﺗﺤﻘﯿﻖ از ﻧﻮع ﺷﺒﻪ آزﻣﺎﯾﺸﯽ ﺑﺎ ﮔﺮوه ﮐﻨﺘﺮل و آزﻣﺎﯾﺶ و ﻃﺮح ﭘﯿﺶ آزﻣﻮن ﭘﺲ آزﻣﻮن ﺑﻮد. ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎري ﻣﺘﺸﮑﻞ از ﮐﻠﯿﻪ ﮐﺎرﮐﻨﺎن ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ زن ﻧﺎﺣﯿﻪ 2 آﻣﻮزش و ﭘﺮورش ﺷﻬﺮ ﺷﯿﺮاز ﮐﻪ در ﺳﺎل ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ93-94 ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﻮده اﻧﺪ، ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﻧﻤﻮﻧﻪ اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺷﺎﻣﻞ 40ﻧﻔﺮ از ﻣﻌﻠﻤﺎن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ روش ﻧﻤﻮﻧﻪ ﮔﯿﺮي در دﺳﺘﺮس از ﻣﻌﻠﻤﺎن ﺷﺎﻏﻞ در ﻧﺎﺣﯿﻪ دو اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ. و ﺑﻪ دو ﮔﺮوه آزﻣﺎﯾﺶ )20ﻧﻔﺮ( و ﮔﺮوه ﮐﻨﺘﺮل)20ﻧﻔﺮ( ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪﻧﺪ آﻣﻮزش ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻧﻘﺶ ﻫﺎي ﮐﺎر- ﺧﺎﻧﻮاده ﻃﯽ 12 ﺟﻠﺴﻪ ﻫﻔﺘﮕﯽ ﺑﺮاي ﮔﺮوه آزﻣﺎﯾﺶ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. اﺑﺰار ﺟﻤﻊ آوري داده ﻫﺎ ﺷﺎﻣﻞ، ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺧﻮدﮐﺎرآﻣﺪي ﻋﻤﻮﻣﯽ آداﻣﺰ و ﺷﺮر)1982( ﺑﻮد ﮐﻪ از 17 ﺳﻮال، ﭘﺎﯾﺎﯾﯽ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺑﺎ روش آﻟﻔﺎي ﮐﺮوﻧﺒﺎخ 84/. و رواﯾﯽ آن ﻧﯿﺰ از ﻣﻨﻈﺮ ﻣﺘﺨﺼﺼﯿﻦ ﺑﻪ ﺗﺎﯾﯿﺪ رﺳﯿﺪ.و ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺷﺎدﮐﺎﻣﯽ آﮐﺴﻔﻮرد ﮐﻪ از 29 ﺳﻮال ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ، ﭘﺎﯾﺎﯾﯽ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺑﺎ روش آﻟﻔﺎي ﮐﺮوﻧﺒﺎخ 91/. و رواﯾﯽ آن ﻧﯿﺰ از ﻣﻨﻈﺮ ﻣﺘﺨﺼﺼﯿﻦ ﺑﻪ ﺗﺎﯾﯿﺪ رﺳﯿﺪ. ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺣﺎﺻﻞ از اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﺤﻠﯿﻞ ﮐﻮارﯾﺎﻧﺲ ﭼﻨﺪﻣﺘﻐﯿﺮه و ﺗﮏ ﻣﺘﻐﯿﺮه ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ آﻣﻮزش ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻧﻘﺶ ﻫﺎي ﮐﺎر و ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﺮ ﺧﻮدﮐﺎرآﻣﺪي ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻣﺜﺒﺖ و ﻣﻌﻨﺎداري داﺷﺖ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ آﻣﻮزش ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻧﻘﺶ ﻫﺎي ﮐﺎر و ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﺮ ﺷﺎدﮐﺎﻣﯽ و ﻣﻮﻟﻔﻪ ﻫﺎي آن ﺑﺮ ﮐﺎرﮐﻨﺎن ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ زن ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻣﺜﺒﺖ وﻣﻌﻨﺎداري داﺷﺖ.