بررسي هفت رمان نوجوان اثر محمدرضا يوسفي با رويكرد جامعه شناسي محتوا

محمدرضا يوسفي يكي از نويسندگان پركار و موفق آثار كودكان است كه تاكنون دويست اثر براي كودكان و نوجوانان پديد آورده است و در آن‌ها به بيان دغدغه‌ها و مشكلات زندگي كودكان و نوجوانان توجه ويژه‌اي داشته است. رمان‌هاي: ستاره اي به نام غول، آيدا دختر ماه، پسر فيروزه‌اي، وقت قصه مرا صدا كن، اگر بچه رستم بودم و داستان مانا، هفت رمان نوجوان است كه يوسفي با توجه به مسائل اجتماعي و واقعيت‌هاي جامعه به نگارش درآورده است. سه رمان اول در فضايي روستايي و مرتبط با اقشاري از طبقات پايين‌تر اجتماع است و سه رمان بعدي در فضاي شهري شده و امروزي جريان دارند. در اين پژوهش تلاش شده تا بر اساس اين تقسيم بندي، به بررسي اجتماعيات در اين دو جامعه و تفاوت‌هايي كه در متغيرهاي: خرافات و باورهاي عاميانه، دين و باورهاي مذهبي، دعا و نفرين، ناسزاگويي، زنان، بازي‌ها و طلاق دارند، بپردازد. بررسي محتواي اين رمان‌ها نشان مي‌دهد كه در سه رمان اول، باورهاي عاميانه، دعا ونفرين و ناسزاگويي نمود بيشتري دارد، طلاق در رمان‌هاي دسته‌ي دوم بيشتر اتفاق افتاده‌است و زنان نيز در هر دو دسته رمان، از مردان ضعيف‌تر ظاهر شده‌اند.