هوشمندي و الزامات طراحي شهري

شتياق به پيشرفت و بهبود و پايداري زندگي فردي واجتماعي و كاستن از نگراني‌ها وپيش بيني پذير كردن امور در يك محيط زيست سالم، رانه‌ي قدرتمندي است كه همراه با تحولات پديدار شده و گسترش يافته در حوزه‌ي دانش و فن‌آوري‌هاي اطلاعاتي و ارتباطاتي، مناسبات نويني را در آينده رقم خواهد زد. هوشمندي از تحولات نويني است كه حاصل رشد وتحول در فناوري هاي ارتباطي و گسترش آن در فضاي حيات اجتماعي و از جمله مهمترين حوزه آن يعني حيات شهري است.يك شهر، زماني مي تواند به مثابه شهري هوشمند در نظر گرفته شود كه از سه ويژگي برخوردار باشد؛ ا- قابليت گردآوري، تركيب و همگرا كردن داده‌هاي جهان واقعي از طريق حس‌گرها، مترها(تاكسي متر، كرنومتر، بارومتر...)،لوازم الكتريكي، ابزارهاي شخصي و ديگر حس‌گرها، و2- همگرا ساختن اين داده‌ها در درون يك طرحواره كامپيوتري بنحوي كه تبادل چنين اطلاعاتي را در ديگر بخش هاي خدمات شهري امكان پذير سازد،و همچنين3- داشتن خدمات تحليل‌هاي پيچيده، بهينه سازي‌ها، مدل سازي‌ها و نموداري ساختن ها براي اتخاذ تصميمات بهتر را داشته باشد. ويژگي اول ابزاري شدنInstrumented، دوم ارتباطي شدنInterconected و سوم آگاه (هشيار) شدنIntelligent است. در چنين شهري سرمايه‌گذاري‌ها در سرمايه هاي انساني و اجتماعي وزير ساخت‌هاي سنتي ( حمل ونقل) و مدرن(آي سي تي) ارتباطات، تقويت كننده توسعه پايدار اقتصادي و كيفيت بالاي زندگي همراه با مديريت خردمندانه منابع طبيعي از طريق اقدام مشاركتي و جمعي مي‌شود از الزامات چنين تحول خطيري، رفع نيازهاي شهروندان، اقتصاد پايدار، ايجاد مشاغل و رقابت اقتصادي، برنامه ريزي هوشمند و حمايت از شهروندان، تعبيه زير ساختهاي متناسب و منابع و خدمات لازم با قيمت هاي مناسب، بهره گيري از فن آوريهاي هوشمند در رفع نيازها، تامين امنيت در برابر عوامل انساني و طبيعي. با اين وجود توجه به عناصر هويتي و الگوهايي متناسب از نظم شهري كه منطبق با اهداف دراز مدت در حال و آينده باشد نيز ضروري است. در اين مقاله الزمات هوشمندي در طراحي شهري مورد بررسي قرارمي گيرد.