نقش مجتمع هاي اسكان كارگري در كاهش معضلات شهري

بر اساس مصوبه شورای شهر تهران در سال 1380 و همچنین مصوبه شورا در آبان ماه سال 1387 طرح ساماندهی كارگران فصلی به تصویب اعضا رسید كه بر این اساس شهرداری تهران موظف شد ه است تا نسبت به ساماندهی كارگران فصلی اقدام نماید. طبق مصوبه شورای شهر، شهرداریهای مناطق تهران موظف شدند مكانی را برای ارائه خدمات رفاهی به كارگران خدماتی و فضای سبز اختصاص دهند تا با ساخت ساختمانهای اسكان كارگری،نیاز ضروری كارگران به خوابگاه با امكاناتی همچون سرویس بهداشتی و حمام ، آشپزخانه، ناهارخوری و غیره رفع گردد. این مطالعه درصدد است با تحلیل تطبیقی مطالعات انجام شده درباره پروژه های اسكان كارگری، مجموعهای از آثار مثبت و منفی شناسایی شده در پروژههای گوناگون را در اختیار سیاستگذاران و برنامهریزان شهری قرار دهد تا بتوان با پیش بینی راهكارها و اتخاذ تدابیر لازم نسبت به كاهش اثرات منفی و تقویت اثرات مثبت اقدام كرد. از نظر ماهیت ، تحقیق حاضر یك تحقیق كاربردی ، به لحاظ شیوه اجرا جزو مطالعات اسنادی و كتابخانهای و از لحاظ مدت زمان انجام، طرح حاضر جزء مطالعات طولی محسوب میشود كه درآن اطلاعات طرح در یك بازه زمانی 4ساله گردآوری و مورد تحلیل قرار گرفته است .در بخش مطالعه كتابخانهای ابتدا كلیه گزارشات اتاف تدوین شده با موضوع ساخت اسكان كارگری طی سالهای 1389 تا 1392 مورد مطالعه و بررسی قرار گرفتند و پیامدهای مثبت و منفی طرح از طریق فیش برداری از متن گزارشات استخراج، دسته بندی و مقایسه شدند. به طور كلی پیامدهای ساخت مجموعههای اسكان كارگری در سه مقوله تاثیرات بر كارگران، تاثیرات بر اجتماع محلی ساكن محدوده بلافصل و پیمانكاران و مسوولان خدمات شهری مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفتند.