معماري پايدار و الگوها و اصول پايداري در ساختمان

Sustainable architecture and patterns and principles of sustainability in the building

با وجود نگراني هاي زيست محيطي در عصر حاضر، ديگر معماري پايدار يك گزينه نيست بلكه اجبار است. ضرورت معماري پايدار از يك سو و هم سويي معماري سنتي ايران با اهداف پايداري محور از سوي ديگر، نگارنده را بر آن داشت تا به جستجوي الگوهاي پايداري در اين معماري غني و پر‌مايه بپردازد. اگر چه در عصر حاضر توسعه پايدار و معماري پايدار مباحثي جديد هستند اما جستجوي عوامل پايداري در معماري سنتي ايران، وجود مختصات پايداري را در خميره و جوهره اين معماري تاييد مي كند. به رغم مطرح شدن مباحث پايداري در دنياي متاخر، معماري و شهرسازي ايران در گذشته، با توجه به اصول پايداري و در توازن با محيط زيست و در صدد حفظ آن براي آيندگان شكل گرفته است. امروزه واژه پايداري با قرار گيري در كنار واژه هاي مختلف، تركيبات متنوع و جديدي را عرضه مي كند. با اين حال بر خورداري صرفاً نظري با اين موضوع و عملي نكردن اين مباحث در حوزه‌هاي مورد نظر، مخاطبين را به برداشتي كليشه اي و تكراري از موضوع وا داشته است. پايداري نه تنها در معماري بلكه در حوزه‌ها و علوم مختلف ديگر بكار گرفته مي شود، با اين حال در عمل، توسعه و پيشرفت به كندي صورت مي گيرد. دعوت براي به كار‌گيري و استفاده از روش‌هاي پايدار امر جديدي نيست. در دهه‌هاي گذشته، تحقيقات زيادي در رابطه با مباحث پايداري صورت گرفته است. ولي علي رغم نياز مبرم به كار‌گيري و استفاده از آن‌ها، اين مباحث بسيار كند به اجرا در مي آيند. سياست گذاران و متخصصان بر اين باورند كه جامعه از نقطه اي بدون بازگشت عبور كرده و بايد روش هاي قديمي جاي خود را به روش هاي پيشرفته پايدار دهند.