بررسي تاثير اندازه دانه بر رفتار خوردگي تنشي آلياژ Cu- 28Zn -3Al در محلول 0.5M HCl

آلياژهاي برنج بالاترين مقاومت در برابر خوردگي اتمسفري را در بين آلياژهاي پايه مسي دارد. وقتي كه برنج در معرض هوا قرار گيرد، فيلم اكسيدي مات روي سطح آن تشكيل مي‌گردد كه عامل مقاومت به خوردگي اتمسفري عالي آلياژ مي شود. با اين حال آلياژهاي برنج در محلول هاي اسيدي و محيط هاي حاوي كلريد حساسيت به خوردگي بالايي دارد. با اضافه كردن آلومينيوم به برنج ماهيت لايه اكسيد سطحي كه نقش حفاظت از خوردگي آلياژ را دارد تغيير كرده و مقاومت به خوردگي سايشي آلياژ بهبود مي يابد. در برنج‌ها با افزايش محتواي روي تا محدوده ي 20 الي 40 درصد، آلياژ در معرض خوردگي تنشي قرار مي‌گيرد و هر چه درصد وزني روي در اين محدوده افزايش يابد حساسيت به خوردگي تنشي بيشتر خواهد شد. در اين پژوهش حساسيت به خوردگي تنشي برنج كارتريج پس از اضافه كردن 3 درصد وزني آلومينيوم مورد بررسي قرار گرفت. رفتار خوردگي تنشي برنج آلومينيوم دار، در اندازه دانه هاي مختلف و توسط آزمون SSRT در دو محيط هوا و اسيد كلريدريك 5/0 مولار بررسي شد. محاسبه استعداد ابتلا به خوردگي تنشي با مقايسه تغييرات استحكام، اختلاف چقرمگي و درصد ازدياد طول نمونه ها انجام گرفت. سپس نمونه ي داراي بهترين مقاومت به خوردگي تنشي، با نمونه برنج بدون آلومينيوم مقايسه گرديد. نتايج نشان داد با اضافه كردن آلومينيوم به برنج، مقاومت به خوردگي تنشي برنج افزايش مي يابد و در برنج آلومينيوم دار هر چه اندازه دانه بزرگتر شود حساسيت به خوردگي تنشي كمتر مي شود.