رفتارهاي منافقانه در ارتباطات بين فردي در سازمانها (مفهوم شناسي،پيشايندها وپسايندها)

در اين مطالعه به مفهوم شناسي رفتارهاي منافقانه در ارتباطات بين فردي ، پيشآيندها و پسآيندها و راهكارهاي پيشگيري يا كاهش رفتار منافقانه با تاكيد بر ماكياوليسم به عنوان پيشآيند و كاهش اعتماد بين فردي و سكوت سازماني به عنوان پسآيند پرداخته مي شود، پژوهش حاضر توصيفي و از نوع مطالعات نظري است. روش پژوهش مطالعات كتابخانه اي و ابزار پژوهش فيش مي باشد. نتايج بيانگر آنند كه : متغيرهاي ماكياوليسم ، ادراك بي عدالتي ، سياست جذبي –دفعي مديريت در قبال منابع انساني سازمان ، نظام ضعيف اررزيابي عملكرد ،رفتار سياسي ، ،جو سكوت ، سبك رهبري و خود شيفتگي مديران ، ضعف قانوني –نظارتي وفرهنگ سازماني به عنوان پيشايندهاي رفتار منافقانه در ارتباطات بين فردي شناسايي شدند و متغير ماكياوليسم مورد بررسي بيشترقرار گرفت. متغيرهاي افزايش ميل به ترك خدمت ، كاهش انگيزش دروني ،كاهش بهره وري ،افزايش فشاررواني ،كاهش رضايت شغلي،كاهش اعتماد بين فردي ، سكوت سازماني و تكثير رفتار منافقانه به عنوان پيامدهاي رفتار منافقانه در ارتباطات بين فردي شناسايي شدند و متغير اعتماد بين فردي و سكوت سازماني مورد بررسي بيشتر قرار گرفت. ماكياوليسم به عنوان پيشآيند داراي نقش موثر در رفتارها منافقانه در ارتباطات بين فردي است است. كاهش اعتماد بين فردي و سكوت سازماني مهمترين پيامدهاي رفتار منافقانه در ارتباطات بين فردي در سازمان است و درنهايت راهكارهايي جهت پيشگيري و كاهش رفتار منافقانه در ارتباطات بين فردي ارائه شده است.