بررسي رابطه ابعاد ادراك از سرمايه اجتماعي با تعلق سازماني كاركنان (مطالعه موردي: شهرداري شيراز)

هدف از اين پژوهش بررسي رابطه ابعاد ادراك از سرمايه اجتماعي با تعلق سازماني كاركنان در شهرداري شيراز مي باشد . روش اين پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي انجام شد. جامعه آماري پژوهش را كليه كاركنان شهرداري شيراز به تعداد 2014 نفر تشكيل دادند كه از بين آنها با استفاده از فرمول كوكران و به روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي متناسب با حجم 132 نفر از آنها براي شركت در پژوهش حاضر انتخاب شدند. ابزار اين تحقيق شامل دو پرسشنامه استاندارد سرمايه اجتماعي ناهاپيت و گوشال (1998) و پرسشنامه استاندارد تعلق سازماني گالوپ مي باشد. روايي اين پرسشنامه ها به تاييد چندتن از صاحبنظران رسيد و براي پايايي از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شد كه مورد تاييد قرار گرفت. تجزيه و تحليل داده ها در دو سطح توصيفي و استنباطي و از طريق نرم افزار 19spss وPLS2صورت گرفت. يافته هاي حاصل از اين پژوهش نشان داد كه تمامي فرضيه هاي پژوهش مورد تاييد قرار گرفته و ابعاد ادراك از سرمايه اجتماعي رابطه مثبت و معناداري را با تعلق سازماني كاركنان شهرداري شيراز دارد.