بررسي ضرورت گسترش نظام آموزشي باز و فراگير جهت دستيابي به توسعه پايدار

در این مقاله عوامل تاریخی و تكاملی زمینه ساز نظام های آموزشی باز و فراگیر و نقش آن در دستیابی به توسعه پایدار بررسی می شود. فرض نگارنده بر این است كه توسعه بدون انجام آموزش فراگیر ممكن نیست. از آنجایی كه آموزشی مناسب است كه برای همه افراد، در همه مكانها و در همه سنین بطور مطلوب در دسترس باشد، لزوم آموزش فراگیر مطرح شده است. دراین تحقیق وضعیت كنونی نظام آموزشی باز و از راه دور و بضاعت فناوری آموزشی دانشگاه پیام نور بعنوان یك نمونه شاخص از نظام آموزشی فراگیر مطرح شده است. سپس لزوم ارزشیابی نظام آموزشی جهت دستیابی به توسعه پایدار بررسی می گردد.