اثر تكاليف تعاملي در يادگيري و يادداري رياضي

مقاله حاضر به بررسی تأثیر تكالیف تعاملی بر یادگیری و یادداری ریاضی دانشآموزان بوده است. این مقاله برگرفته از تحقیق كاربردی است كه به روش شبه آزمایشی طرح پیش آزمون – پس آزمون انجام شده است. جامعه آماری پژوهش عبارت بود از دختران مقطع متوسطه پایه نهم شهر تهران كه یك نمونه آماری 06 نفره در دو گروه گواه و آزمایش به روش در دسترس انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتهاند. طرح پژوهش به مدت 8 جلسه در دو گروه آزمایش و گواه طراحی و اجرا شد. گروه گواه با روش سنتی مبحث حجم و مساحت ریاضیات پایه نهم را آموزش دیدند، در این گروه تكالیف انفرادی به دانش آموزان داده شد، اما در گروه آزمایش پس از ارایه آموزش تكالیف تعاملی طراحی و در گروههای 5 نفره به آنها ارایه شد. پیش از شروع دوره، آموزش یادگیری درس ریاضی بهعنوان پیش آزمون و در پایان طرح نیز آزمون مذكور بهعنوان پس آزمون در میان گروه گواه و آزمایش اجرا شد. همچنین پس از 2 هفته آزمون یادداری اجرا شد. آزمون مذكور از نظر روایی صوری و محتوایی توسط دو تن از معلمان ریاضی مقطع متوسطه و استاد راهنما مورد تایید قرار گرفته بود. همچنین 6 محاسبه شده بود. در تحلیل دادهها از / پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای كرونباخ 88 شاخصهای آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار و واریانس) و آمار استنباطی از تحلیل كواریانس استفاده شد. نتایج بررسی فرضیه ها نشان داد: استفاده از تكالیف تعاملی بر یادگیری و یادداری درس ریاضی دانشآموزان نسبت به آموزش سنتی موثرتر است.