نقش سبك هاي والدگري و افسردگي، اضطراب و استرس در پيشبيني اهمال كاري دانش آموزان

اﻫﻤﺎلﮐﺎري ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺧﺼﯿﺼﻪ اي ﺑﺎ اﻫﻤﯿﺖ و ﺗﺎﺛﯿﺮﮔﺬار در ﻋﻤﻠﮑﺮد داﻧﺶآﻣﻮزان، ﻣﻮﺿﻮع ﺑ ﺴﯿﺎر ﻣﻬﻤﯽ اﺳـــﺖ ﮐﻪ ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ ﺑﺮرﺳـــﯽ و ﺗﺒﺌﯿﻦ ﻣﯽ ﺑﺎﺷـــﺪ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﺑﯿﻦ ﺳـــﺒﮏﻫﺎي واﻟﺪﮔﺮي و اﻓﺴـــﺮدﮔﯽ، اﺿﻄﺮاب و اﺳﺘﺮس ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎي ﻣﺮﺗﺒﻂ و ﺗﺎﺛﯿﺮﮔﺬار در اﻫﻤﺎلﮐﺎري داﻧﺶآﻣﻮزان ﺑﺎﺷﻨﺪ. از اﯾﻦ رو، ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎ ﺿﺮ ﺑﺎ ﻫﺪف ﺑﺮر ﺳﯽ ﻧﻘﺶ ﺳﺒﮏ ﻫﺎي واﻟﺪﮔﺮي و اﻓ ﺴﺮدﮔﯽ، ا ﺿﻄﺮاب و ا ﺳﺘﺮس در ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ اﻫﻤﺎلﮐﺎري داﻧﺶآﻣﻮزان اﻧﺠﺎم ﺷﺪ ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎ ﺿﺮ ﺗﻮ ﺻﯿﻔﯽ و از ﻧﻮع ﻫﻤﺒ ﺴﺘﮕﯽ ﺑﻮد. ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎري ﭘﮋوﻫﺶ را ﻫﻤﮕﯽ داﻧﺶآﻣﻮزان ﭘ ﺴﺮ و دﺧﺘﺮ ﻣﺘﻮ ﺳﻄﻪ اول ﺷﻬﺮ ﺳﻨﮕﺮ در ﺳﺎل ﺗﺤ ﺼﯿﻠﯽ 1397-1396 ﺗﺸــﮑﯿﻞ دادﻧﺪ ﮐﻪ از اﯾﻦ ﺑﯿﻦ 260 داﻧﺶآﻣﻮز )130 داﻧﺶآﻣﻮز ﭘﺴــﺮ و 130 داﻧﺶآﻣﻮز دﺧﺘﺮ( ﺑﺎ روش ﻧﻤﻮﻧﻪ ﮔﯿﺮي در دﺳـــﺘﺮس اﻧﺘﺨﺎب ﮔﺮدﯾﺪﻧﺪ . اﺑﺰارﻫﺎي ﭘﮋوﻫﺶ، ﻣﻘﯿﺎس اﻫﻤﺎل ﮐﺎري ﺗﺤﺼـــﯿﻠﯽ )1984 ,Solomon & Rothblum(، ﭘﺮﺳــﺸــﻨﺎﻣﻪ ﺷــﯿﻮهﻫﺎي ﻓﺮزﻧﺪﭘﺮوري ﺑﺎﻣﺮﯾﻨﺪ )Baumrind, 1973( و ﻣﻘﯿﺎس اﻓﺴــﺮدﮔﯽ، اﺿــﻄﺮاب و اﺳــﺘﺮس-21ﺳــﻮاﻟﯽ )Lovibond & Lovibond, 1995( ﺑﻮدﻧﺪ. در اﻧﺘﻬﺎ دادهﻫﺎ ﺑﺎ اﺳـﺘﻔﺎده از ﺿـﺮﯾﺐ ﻫﻤﺒﺴـﺘﮕﯽ ﭘﯿﺮﺳـﻮن و ﺗﺤﻠﯿﻞ رﮔﺮﺳـﯿﻮن ﮔﺎم ﺑﻪ ﮔﺎم ﺑﺮرﺳـﯽ ﮔﺮدﯾﺪﻧﺪ. ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺑﺪﺳﺖ آﻣﺪه، اﺛﺮ اﺿﻄﺮاب ) B=0/62(، اﻓﺴﺮدﮔﯽ ) B=0/37(، اﺳﺘﺮس ) B=0/34( و ﺳﺒﮏ واﻟﺪﮔﺮي ﻣﻘﺘﺪراﻧﻪ )0/30-B=( در ﺳﻄﺢ 0/001 و اﺛﺮ ﺳﺒﮏ واﻟﺪﮔﺮي ﺳﻬﻞ ﮔﯿﺮاﻧﻪ ) B=0/20( در ﺳــﻄﺢ 0/005 ﻣﻌﻨﯽدار ﺑﻮدﻧﺪ. ﺑﺮ اﯾﻦ اﺳــﺎس، ﺳــﺒﮏﻫﺎي واﻟﺪﮔﺮي و اﻓﺴــﺮدﮔﯽ، اﺿــﻄﺮاب و اﺳــﺘﺮس ﻋﻮاﻣﻠﯽ ﻣﺮﺗﺒﻂ و ﺗﺎﺛﯿﺮﮔﺬار در اﻫﻤﺎلﮐﺎري داﻧﺶآﻣﻮزان ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ آن، ﻣﯽﺗﻮان ﺑﺎ ﻃﺮحرﯾﺰي و اﺟﺮا ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎ و ﻣﺪاﺧﻼت، ﮐﺎﻫﺶ اﻫﻤﺎلﮐﺎري در داﻧﺶآﻣﻮزان را ﻣﻮﺟﺐ ﺷﺪ.