بررسي كاربرد صور خيال در فرامرزنامه با تأكيد بر نمود استعاره و كنايه

فرامرزنامه، اثري حماسي است كه در بيان دلاوري ها و نبردها و جنگ هاي فرامرز، يكي از قهرمانان حماسة ملي ايران، سروده شده و داراي ويژگي هاي شاخص حماسه هاي ايراني است. نويسندة اين اثر، تاكنون ناشناخته مانده است و اثر او در قرن پنجم هجري به نظم درآمده است. قهرمان اصلي فرامرزنامه، فرامرز است كه در شاهنامه، به عنوان فرزند رستم معرفي شده است و اعمال و رفتاري پهلوانانه دارد و همواره در جنگ و ستيز با دشمنان، افتخارآفريني كرده است. در اين مقاله، به بررسي جنبه هاي تصويري فرامرزنامه و مشخصاً استعاره و كنايه پرداخته شده است. استعاره، از مهم ترين ابزارهاي انتقال زبان از كاربرد حقيقي به كاربرد مجازي و ادبي آن است و بيش از عناصر ديگر شعر، در نوآوري و ايجاد سبك شخصي نقش دارد.