ﺑﺮرﺳﯽ آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻫﯽ اﺛﺮ ﻣﯿﺰان واﮔﺮاﯾﯽ ﺧﺎك ﻣﺒﻨﺎ ﺑﺮ ﺗﻐﯿﯿﺮات دﺑﯽ ﺧﺮوﺟﯽ از دﺳﺘﮕﺎه آزﻣﺎﯾﺶ ﻓﯿﻠﺘﺮ ﺑﺮاي ﮔﺮادﯾﺎﻧﻬﺎي ﻫﯿﺪروﻟﯿﮑﯽ ﻣﺨﺘﻠﻒ در ﺣﺎﻟﺖ ﻓﯿﻠﺘﺮ ﻣﻮﻓﻖ و ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ

ﻓﯿﻠﺘﺮ ﯾﮑﯽ از اﺟﺰاي ﻣﻬﻢ ﺳﺎزه ﻫﺎي ﺧﺎﮐﯽ- ﻫﯿﺪروﻟﯿﮑﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﺧﻂ دﻓﺎﻋﯽ از ﻓﺮﺳﺎﯾﺶ ﭘﯿﺶ روﻧﺪه ﺧﺎك ﻣﺒﻨﺎ در اﺛﺮ ﻧﺸﺖ ﻏﯿﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮه ﺟﺮﯾﺎن ﻧﻔﻮذي ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ. اﻧﺪرﮐﻨﺶ ﻣﯿﺎن ﻓﯿﻠﺘﺮ و ﺧﺎك ﻣﺒﻨﺎي ﻗﺎﺑﻞ ﻓﺮﺳﺎﯾﺶ، ﭘﺪﯾﺪه ﭘﯿﭽﯿﺪه اي اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺘﻌﺪدي واﺑﺴﺘﻪ اﺳﺖ و ﻫﻤﻮاره ﻣﺤﻘﻘﺎن را در ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ رﻓﺘﺎر ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻓﯿﻠﺘﺮاﺳﯿﻮن ﺑﺎ ﭼﺎﻟﺶ ﻣﻮاﺟﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ، ﻟﺬا ﻟﺰوم ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﺑﯿﺸﺘﺮ در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﺷﻮد. در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻓﯿﻠﺘﺮاﺳﯿﻮن ﺧﺎﮐﻬﺎي واﮔﺮا ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﭘﺘﺎﻧﺴﯿﻞ ﻓﺮﺳﺎﯾﺶ ﭘﺬﯾﺮي ﺑﺎﻻي اﯾﻦ ﻧﻮع ﺧﺎﮐﻬﺎ از اﻫﻤﯿﺖ وﯾﮋه اي ﺑﺮﺧﻮردار اﺳﺖ. ﻣﺪﻟﺴﺎزي آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻫﯽ و ﺑﺮرﺳﯽ ﺗﺠﺮﺑﯽ، ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ روش ﺟﻬﺖ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺧﺎك ﻓﯿﻠﺘﺮ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﺟﻬﺖ ﺑﺮرﺳﯽ ﻓﯿﻠﺘﺮاﺳﯿﻮن ﺧﺎﮐﻬﺎي واﮔﺮا، ﯾﮏ دﺳﺘﮕﺎه آزﻣﺎﯾﺶ ﻓﯿﻠﺘﺮ ﺑﺎ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ اﻋﻤﺎل ﻫﺪ ﺟﺮﯾﺎن ﮐﻨﺘﺮل ﺷﺪه و اﻧﺪازه ﮔﯿﺮي ﮔﺮادﯾﺎن ﻫﯿﺪروﻟﯿﮑﯽ در ﻣﺴﯿﺮ ﺟﺮﯾﺎن، ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮﻟﻔﯿﻦ ﻃﺮاﺣﯽ و ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ و ﺑﺮ روي ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺧﺎك واﮔﺮا ) ﺑﺎ درﺻﺪ واﮔﺮاﯾﯽ ﻣﺘﻔﺎوت( آزﻣﺎﯾﺸﺎت ﻓﯿﻠﺘﺮ ﺻﻮرت ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ.در اﯾﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ اﺛﺮ ﻣﯿﺰان واﮔﺮاﯾﯽ ﺧﺎك ﻣﺒﻨﺎ ﺑﺮ ﺗﻐﯿﯿﺮات دﺑﯽ ﺧﺮوﺟﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ زﻣﺎن، ﺑﺮاي ﮔﺮادﯾﺎﻧﻬﺎي ﻫﯿﺪروﻟﯿﮑﯽ ﻣﺨﺘﻠﻒ در ﺣﺎﻟﺖ ﻓﯿﻠﺘﺮ ﻣﻮﻓﻖ و ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ ﻣﻮرد ارزﯾﺎﺑﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ است