تبيين نقش دولت متعاليه در تامين امنيت با تاكيد بر توانمندسازي جامعه

يكي از رويكردهاي مهم در تامين امنيت استفاده از پتانسيل و توانايي‌هاي مردم و يا به تعبيري امنيت جامعه‌محور است، يعني دولت با آموزش و توانمندسازي جامعه از طرق مختلف، ظرفيت‌هاي جامعه را در راستاي تامين امنيت بارور كند به گونه اي كه خود نيز از اين امنيت بهره مند شود. وجه تفاوت اين پژوهش با ساير پژوهشهاي صورت گرفته در اين موضوع اين است كه به توانمندي جامعه در ابعاد مختلف به عنوان يك ظرفيت در راستاي تامين امنيت جامعه نگاه مي‌كند. يكي از روش‌هايي كه در راستاي تبيين اين رويكرد مي‌تواند مورد استفاده قرار بگيرد نظريه دوسويه هم‌سنگ است كه برگرفته از علم ارتباطات مي‌باشد. نظريه دوسويه هم‌سنگ با جهت‌گيري كه در راستاي پذيرش نقش مشورتي گروههاي اجتماعي دارد اجازه ايفاي نقش فعال و كارآمد در تصميم گيري‎ها، سياست‌گذاري‌ها و نيز اجراي برنامه‌ها به آنها مي‌دهد و نيز با جهت‌گيري تفسيري كه دارد به تجزيه و تحليل ديدگاه‌هاي گروهها‌ي اجتماعي مي‌پردازد. در اين راستا نقش آموزش و نيز توانمند‌سازي جامعه در راستاي تامين امنيت برجسته مي‌شود. بنابراين با توجه به اينكه بر اساس نظر حكماي حكمت متعاليه و نظريه حركت جوهري، نفس و روح از بدن و جسم برخاسته و نمي تواند جداي از آن باشد به گونه اي كه هر نوع سياستي در جامعه مبتني و منتج از وضعيتي است كه در آن جامعه وجود دارد و در نتيجه رابطه مستقيم و معناداري ميان سياست و حكومت و مردم برقرار است، مي توان گفت فرضيه ما در پاسخ به سوال اصلي پژوهش كه بررسي جايگاه توانمندسازي مردم در تأمين امنيت بر اساس حكمت متعاليه است، اين است كه اولا توانمند‌سازي جامعه به عنوان يكي از وظايف دولت متعاليه، ركن مهمي در ساخت و بهبود امنيت است و ثانيا اين توانمندسازي براي مردم و مديران در عرصه‌هاي مختلف به صورت توأمان لازم و ضروري است. روش بكار گرفته شده در اين تحقيق الگوي دوسويه‌هم‌سنگ است. اين تحقيق از نوع كتابخانه اي و با بررسي كتاب ها و مقالات صورت گرفته است. چارچوب نظري تحقيق از نوع تركيبي و تحليلي_كاركردي مي باشد.