جريان سنت گرايي؛ مباني، مفروضات و ملاحظات

The Current of Traditionalist School; Principles, Assumptions and Considerations

«سنت‌گرايي»، جرياني است كه طي دو سده اخير، با خاستگاه غربي، به منظور پاسداري از علم، هنر، تمدن و ارزش‌هاي متعالي انساني و ارائه راه‌حل مناسب براي انسان بحران‌زده غربي، به مقابلۀ مدرنيته و دستآودرهاي آن برخوسته‌است. طرفداران جاودان خرد يا همان سنت گرايان، غالباٌ از «سُنّت» معنايي را مراد مي كنند كه بي ارتباط با مقوله و مفهوم فرهنگ نيست؛ آنها مي گويند فرهنگ، ريشه در خاك گذشته دارد و در هواي آينده تَنفّس مي كند؛ همان چيزي كه در ماهيت «سُنّت» نيز به عنوان جزء مقوم مورد لحاظ قرار مي گيرد. دفاع از كثرت‌گرايي دين، علم ديني، وحدت متعالي اديان، بخشي از مؤلفه‌ها و مدعيات اين جريان است. سنت‌گرايان، مباني و مفروضات معرفت‌شناختي، هستي‌شناختي و انسان شناختي خويش را مبتني بر فلسفۀ «جاودان خرد»، تبيين‌مي‌كنند و؛ آن را در قلمروهاي مختلفي چون: مابعدالطبيعه، اديان، علم، تمدن، هنر، آئين‌هاي اقوام سنتي، پوشش، و...؛ بسط و گسترش مي‌دهند. اين جريان، طي دو سه دهه اخير، در جهان اسلام نيز طرفداران خودش را داشته است. محور اين مقاله بررسي مباني و ارزيابي مدعيات اين جريان، در جهان اسلام است. البته در خلال اين نوشتار به پاره اي از ابهامات و ملاحظات نسبت به اين جريان اشارت رفته است.