بررسي مباني و ساختار حكومت امام علي (ع)

حضرت علي(ع) اولين مرد مسلمان و امام نخست شيعيان(ع)، در طول حيات پربار خود همواره يار و پشتيبان حضرت رسول (ص) بوده است . با وجود آن كه به فرمان خداوند، ايشان به جانشيني خاتم النبيين منصوب شده بودند، اما پاره‌اي عوامل و دسته بندي‌هاي سياسي مانع از تحقق آن پس از ارتحال حضرت محمد (ص) گرديد. با اين وجود پس از 25سال كه تشكيل حكومت ميسر گرديد، محوري‌ترين اصلي كه امام آن را مبناي حكومتش معرفي كرد، اصل عدالت بود. عدالت در اينجا نه يك آرمان دور، بلكه برنامه‌اي نزديك و عملي بود. عدل روح برنامه‌هاي اجتماعي و سياسي امام بود. همچنين ساختار حكومتي آن حضرت، نوعي حكومت غيرمتمركز بود كه تمام امت اسلامي را در بر مي‌گرفت كه با انتخاب كارگزاران شايسته و نظارت مستمر و بازخواست آنها، عملي مي‌شد. با توجه به اين موارد است كه حكومت نسبتاً كوتاه مدت آن حضرت، به عنوان الگوئي آرماني براي حقيقت جويان عالم در طول تاريخ مطرح بوده است.