از اخلاق سازماني تا سازمان اخلاقي واكاوي مؤلفه‌هاي تربيت اخلاقي و اخلاق حرفه‌اي بر مدار انديشه و كلام امام علي(ع)

پيش فرض اين مقاله، اين باور اعتقادي است كه « از بهترين راهبردهاي تبيين مؤلفه‌هاي اخلاق حرفه‌اي در جامعه ديني، اخلاق مبتني بر فرهنگ الهي و آموزه‌هاي مستفاد از سنت و سيرة ائمه معصومين(ع) به ويژه امام علي(ع) و نيز جهان شمول بودن(همه مكاني و همه زماني بودن) سيره عملي و انديشه و كلام آسماني ايشان است». لذا در اين مقاله ضمن توافق بر اين پيش فرض، سعي مي‌شود با جستار در متون و منابع مورد مطالعه به واكاوي مؤلفه‌ها و اصول اخلاق حرفه‌اي پرداخته و با طرح اين سؤال كه: «آيا تثبيت و تقويت مؤلفه‌هاي اخلاق حرفه‌اي مي‌تواند موجب تحقق اخلاق سازماني و به تبع آن سازمان اخلاقي گردد؟»، راهبردهاي تحقق سازمان اخلاقي در جامعه ديني را تبيين نمايد. بنابراين مقاله حاضر، اخلاق حرفه‌اي را در نظام تربيت اسلامي و در ساحت تربيتي اعتقادي، عبادي و اخلاقي مورد مطالعه قرار داده و با توجه به نقش الگويي سنت و سيره و راهبردهاي حكومتي و تربيتي امام علي(ع)، به تبيين مؤلفه‌هاي اخلاق حرفه‌اي بر مبناي انديشه و كلام آن امام همام(ع) پرداخته است. تلاش نگارنده معطوف به اين بوده كه از رهگذر يافته‌هاي حاصل از تفسير محتوا و منابع مورد مطالعه، به مؤلفه‌هاي اخلاق حرفه‌اي و از آن طريق به الگوي مفهومي مديريت مبتني بر مؤلفه‌هاي اخلاق حرفه‌اي دست يابد. مقاله از لحاظ روش شناسي، تفسيري مفهومي است و از لحاظ ساختار، مي‌تواند يك پژوهش سندي- تحليلي محسوب شود. طبق يافته‌هاي حاصله و از نگاه نگارنده، مهم‌ترين مؤلفه‌هاي اخلاق حرفه‌اي و مؤثرترين آن در ظهور اخلاق سازماني و شكل گيري سازمان اخلاقي بر اساس سيرة عملي و كلام مقدس امام علي(ع) مؤلفه‌هاي دهگانه اخلاق حرفه‌اي است كه عبارتند از: خدامحوري، مسئوليت پذيري، خدمتگزاري و امانتداري، مهرورزي و تواضع، عدالت و انصاف، قدرداني و قدرشناسي، نظم و انضباط در امور، عيب پوشي، وفاي به عهد و صبر و شكيبايي.