شناسايي گونه هاي با نياز آبي كم و با توليد اقتصادي از طريق ارزيابي كشت مخلوط گوار و كينوا در بوم نظام هاي خشك و نيمه خشك

اين آزمايش در سال زراعي 1399 در اراضي زراعي دانشگاه پيام نور مركز اراك اجرا شد. طراحي آزمايش بر پايه طرح بلوكهاي كامل تصادفي با 4 تيمار و 3 تكرار انجام شد. تيمار هاي آزمايش شامل نسبت هاي مختلف اختلاط كوار (75% ، 50% و 25% كشت خالص ) و كينوا (75% ، 50% و 25% كشت خالص ) مي باشد علاوه بر اين دو تيمار كشت خالص گوار با 100% كشت خالص و كينوا با 100% كشت خالص نيز به عنوان شاهد كشت گرديدند. نتايج نشان داد كه در كشت مخلوط جايگزيني گوار– كينوا تيمار 50-50 كه داراي بالاترين نسبت برابري زمين بود، براي اكثر صفات مورد بررسي جهت معرفي و كشت مناسب به نظر مي رسد.