بررسي توانايي طرح مسأله دانشجويان رشته رياضي در يك موقعيت ساختار يافته

هدف اين پژوهش بررسي توانايي طرح مسأله دانشجويان رشته رياضي در يك موقعيت ساختار يافته مي باشد. روش پژوهش، كيفي و از نوع توصيفي- تحليلي است كه با استفاده از موقعيت طرح مسأله ساختار يافته مطابق چارچوب استويانوا و الرتن اجرا گرديد. ابتدا يك قضيه هندسي در كلاس مطرح و پيرامون آن مسائل طرح شده‌اي ارائه و از دانشجويان خواسته شد تا بر اساس آن مسائل ديگري طرح كنند. در تحليل كيفي پاسخ‌ها از روش ويسترو-يو استفاده شد و يافته‌ها نشان داد اكثر پاسخ‌ها در مراحل جايگزيني و افزايش قرار داشتند. سؤالات طرح شده توسط دانشجويان غالبا جديد نبوده و به نوعي از سؤالات قبلا طرح شده، ايده گرفته يا استفاده شده بود. اين نتايج حاكي از وجود ضعف در توانايي طرح مسأله حتي در بين دانشجويان رشته رياضي كه بعضي از آن‌ها معلمان آينده خواهند بود، مي‌باشد. لذا با توجه به اينكه طرح مسأله يكي از جنبه‌هاي مهم آموزش رياضيات است، بايد با برنامه‌ريزي و روشهاي مناسب آموزشي تدابيري در جهت رشد و نهادينه ساختن آن در فرآيند يادهي- يادگيري رياضيات در سطوح مختلف انديشيده شود.