لزوم تدوين يك رويه استاندارد براي ارزيابي‌هاي پس از بهره‌برداري فضاهاي دانشگاهي ايران با نگاهي به رويكرد كشورهاي توسعه يافته

بيشتر مدلهاي فرايند طراحي در روزگار نوين وجود چرخه‌هاي بازخورد نتايچ طراحي را در فرايند عام طراحي مسلم شمرده‌اند. ارزيابي پس از بهره‌برداري (POE) يكي از شيوه‌هاي فراهم آوردن بازخورد است. فرايند طراحي دانشگاه‌ها با توجه به اين كه بودجه عمراني و اعتبارات آن از محل بودجه عمومي كشور تامين ميشود و نتايچ ان در مقياس وسيعي از جمعيت دانشجويي كشور تاثيرگذار است نمي‌تواند بي نياز از چرخه‌هاي بازخورد طراحي و ارزيابي پس از بهره‌برداري باشد. با وجود تحقيقات پراكنده و نيز برخي طرح هاي پزوهشي دانشگاهي در اين حوزه هنوز يك رويه استاندارد براي ارزيابي پس از بهرهبرداري فضاهاي دانشگاهي در ايران تدوين نشده است. در اين مقاله سعي بر ان بوده است تا با بررسي رويه‌هاي خارجي و نگاهي به تجربيات داخل كشور الزامات و موانع خلق رويه‌اي بومي براي ارزيابي پس از سكونت در دانشگاه‌هاي ايران شناسايي شوند. خروجي اين پزوهش ميتواند ارگانهاي ذيربط و دانشگاه‌هاي جامع كشور را به لزوم تهيه رويه‌هاي بومي ارزيابي پس از بهره‌برداري آگاه نمايد.