اثربخشي درمان خودهيپنوتيزمي بر كاهش نشانه‌هاي اختلال پرخوري عصبي

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي درمان خودهيپنوتيزمي بر كاهش نشانه‌هاي اختلال پرخوري عصبي انجام شده است. جامعه آماري اين پژوهش نمونه آماري شامل40 نفر از سن 18 تا 50 ساله كه با استفاده از نمونه‌گيري در دسترس هدفمند از 3 باشگاه ورزشي در شهر شيراز انتخاب شدند. 20 نفر در گروه آزمايش و20 نفر در گروه كنترل به‌صورت تصادفي قرار گرفتند. ابزار تحقيق پرسشنامه هاي ويژگي هاي جمعيت شناختي و پرسشنامه اختلال خوردن بود كه از پايايي و روايي مناسبي برخوردار است. تعداد جلسات هيپنوتيزم براي هر يك از افراد گروه آزمايش،10 جلسه در طول دو هفته بود. گروه كنترل در مدتي كه مداخله گروه آزمون سپري مي شد تحت گذر زمان بودند. داده هاي آماري از طريق آناليز كواريانس(آنكوا) در سطح 05/0p˂ مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. براي تحليل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه23 استفاده شد. نتيجه ي مطالعه نشان داد كه اثر متغير مستقل گروه معنادار شد. لذا به نظر مي‌رسد كه خودهيپنوتيزمي بر كاهش نشانه‌هاي اختلال پرخوري عصبي تاثير خواهد گذاشت.