اثربخشي درمان شناختي رفتاري بر كاهش تعارضات زناشويي زوجين مراجعه كننده به مراكز مشاوره اي

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي درمان شناختي رفتاري بر كاهش تعارضات زناشويي زوجين مراجعه كننده به مراكز مشاوره اي انجام گرديد. روش پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون – پس آزمون با گروه كنترل بوده است. جامعه آماري اين پژوهش شامل زوجين مراجعه كننده به مراكز مشاوره اي در منطقه 16 شهر تهران در سال 1400 بوده است. براي گردآوري اطلاعات از تعارضات زناشويي استفاده شد. در اين پژوهش با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس 32 نفر از زوجين انتخاب شدند، با گمارش تصادفي 16 نفر در گروه آزمايش و 16 نفر در گروه كنترل قرار گرفتند. هر دو گروه مورد پيش آزمون قرار گرفتند. به گروه آزمايش 8 جلسه 90دقيقه اي درمان شناختي رفتاري ارائه شد و به گروه كنترل آموزشي داده نشد. نتايج يافته ها نشان داد كه ميانگين نمره تعارضات زناشويي در پس آزمون گروه آزمايش نسبت به پيش آزمون كاهش پيدا كرده است. بنابراين درمان شناختي رفتاري بر كاهش تعارضات زناشويي زوجين مراجعه كننده به مراكز مشاوره اي تاثير دارد.