اثربخشي روان درماني مثبت گرا بر مهارت هاي ارتباطي معلمان دوره دوم ابتدايي

هدف از اين پژوهش اثربخشي روان درماني مثبت گرا بر مهارت هاي ارتباطي معلمان دوره دوم ابتدايي مي باشد .روش مطالعه : روش پژوهش حاضر يك مطالعه نيمه ازمايشي با طرح پيش ازمون و پس ازمون با گروه كنترل مي باشد . جامعه آماري اين پژوهش را كليه معلمان دوره دوم ابتدايي در شهر كيش كه در سال تحصيلي 1399-1400 مشغول به كار بودند، تشكيل مي دهد . نمونه آماري اين پژوهش 30 نفر (15 نفر گروه ازمايش و 15 نفر از گروه كنترل) كه به صورت تصادفي انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه مهارت هاي ارتباطي بارتون جي .اي (1990) و مداخله روان درماني مثبت نگر سليگمن و راشد (2006) استفاده شده است. داده هاي بدست آمده با استفاده از آزمون كوواريانس تحليل شد .يافته ها: نشان داد كه ميان نمرات ميانگين مهارت هاي ارتباطي گروه آزمايش با گواه در پيش آزمون و پس آزمون تفاوت معناداري وجود دارد و مهارت هاي ارتباطي گروه آزمايش افزايش يافته است .در نتيجه روان درماني مثبت گرا بر مهارت هاي ارتباطي معلمان دوره دوم ابتدايي موثر واقع شده است .