ارزيابي روشهاي درون‌يابي براي پهنه‌بندي تراز آب زيرزميني و تعيين جهت جريان (بررسي موردي در دو محدوده مطالعاتي ايران)

آبهاي زيرزميني يكي از مهم‌ترين منابع در ايران است، ازاين‌رو براي ارزيابي اين منابع ضروري است كه تحليل اطلاعات جامعي از مجموعه ويژگيهاي كمي و كيفي آبخوانها ارائه شود. اندازهگيريهاي صورت‌گرفته در خصوص تراز آب زيرزميني از چاه‌هاي مشاهده‌اي/پيزومتري به‌صورت نقطهاي بوده و لازم است به سطح منطقه‌اي با روش‌هاي درون‌يابي تعميم داده شوند كه اين مسئله منجر به ايجاد خطا ميگردد. به همين علت بررسي روشهاي درون‌يابي و انتخاب روش مناسب براي كاهش منابع خطا در اين پژوهش مورد توجه قرار گرفته است. پس از بررسي رويكردهاي درون‌يابي قطعي (Deterministic) و زمين‌آماري (Geostatistical)، رويكرد كريجينگ بيزي تجربي و اسپيلاين نسبت به روشهاي ديگر، به‌عنوان روش مناسب براي تحليل تراز آب زيرزميني و جهت جريان در محدوده مطالعاتي نقده و محدوده مطالعاتي هشتگرد، انتخاب گرديد. نتايج نشان داد كه نسخه عمومي براي توصيه بهترين روش وجود ندارد و بايد در هر محدوده، بررسي‌هاي لازم براي انتخاب روش بهتر انجام گردد.