بررسي جريان هاي ثانويه در رودخانه هاي سيلابي تحت اثر تغيير سينوسيتي

در اين مقاله به بررسي قدرت جريان‌هاي ثانويه دركانا‌ل‌هاي مركب پيچان تحت اثر تغيير سينوسيتي پرداخته شده است. براي اين منظور از شش كانال با ميزان سينوسيتي مختلف استفاه شده است. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد كه در مقاطع رأس خم كانال‌هاي مركب پيچان، با افزايش سينوسيتي از 1 به 209/1، قدرت جريان‌هاي ثانويه در كانال اصلي روند افزايشي داشته و بعد آن با افزايش سينوسيتي از 209/1 به 641/1 قدرت جريان‌هاي ثانويه روندكاهشي دارد به طوري كه با افزايش سينوسيتي از 209/1 به 641/1 قدرت جريان‌هاي ثانويه، 65 درصد كاهش مي‌يابد. در طول مسيركانال‌هاي پيچان، در مقاطعي به غير از مقاطع رأس خم، با افزايش سينوسيتي مقدار قدرت جريان‌هاي ثانويه در كانال اصلي همواره روند افزايشي دارد. همچنين نتايج اين تحقيق نشان مي‌دهد كه در مقاطع بين دو خم پيچان (مقاطع مياني)، با توجه به اينكه زاويه بين جريان در كانال اصلي و جريان سيلاب‌دشت به حداكثر مقدار خود مي‌رسد، قدرت جريان ثانويه در اين مقاطع داراي بيشترين مقدار مي باشد.