الگوي مديريت فرهنگي مورد نياز در اجراي الگوي پيشرفت اسلامي- ايراني

در اين مقاله بر مبناي تعريف فرهنگ پذيرفته شده در سند نقشه مهندسي فرهنگي مصوب شوراي عالي انقلاب فرهنگي و اثبات اين پيش‌فرض كه همه افراد و سازمان‌هاي يك جامعه به ‌صورت مستقيم و آگاهانه و يا غيرمستقيم و ناخودآگاه، در انتقال فرهنگ و تغييرات فرهنگي جامعه نقش‌آفريني مي‌كنند. با توجه به تأثير فرآيندهاي جهاني شدن و وجود جنگ فرهنگي عليه انقلاب اسلامي و باور قطعي به ضرورت حاكم كردن روزافزون اعتقادات، ارزش‌ها، الگوهاي رفتاري، نمادها و مصنوعات مبتني بر اصول و مباني سبك زندگي اسلامي ايراني در فضاي فرهنگي جامعه، آن هم در شرايطي كه مشاركت مردم در سرنوشت خود روز به روز بيشتر و عميق‌تر شود. بر اين نكته تأكيد شده است كه تحقق چنين پيش‌فرض‌هايي، وجود يك نظام مديريتي فرهنگي كارآمد، متناسب با ماهيت فرهنگ را طلب مي‌كند كه به ‌صورت بسيار هنرمندانه و عالمانه، ضمن احساس وجود آزادي كمال‌ساز در افكار عمومي، جامعه را به سوي تحقق هر چه كامل‌تر الگوي پيشرفت اسلامي ايراني و تحقق تمدن نوين اسلامي سوق دهد. در اين مقاله ضمن تشريح مختصات الگوي عمومي عرصه‌هاي تحول در ساختارها، سازمان‌ها، فرهنگ نخبگان و فرهنگ عمومي، ضمن اشاره اجمالي به موانع تحقق اين الگوي مديريت فرهنگي و توضيح نقش نخبگان و اقشار مختلف جامعه و چگونگي مديريت و هدايت فرهنگي اين اقشار، در پايان تلاش شده است. در صورت پذيرفته شدن الگو، بتواند راهنمايي باشد براي نهادسازي اجرايي، تحولات نهادي و سياست‌هايي كه بايد در هدايت فرهنگ عمومي اعمال شود.