الگوي اسلامي ايراني سياست پيشرفت؛ آغاز اجرا و تقسيم كار سياسي ملي

مسئله: »الگوي اسلامي ايراني سياست پيشرفت و پيشرفت سياسي نظام جمهوري اسلامي ايران؛ آغاز اجرا و تقسيم كار سياسي ملي «اعم از وجه و بخش سياسي الگو است. پيش‌فرض: پس از مرحله اول. تبيين علمي نظري و مرحله دوم. ترسيم علمي عملي الگوسازي، از جمله از منظر سياست پيشرفت و همچنين بخش پيشرفت سياسي، كه انجام و نهايي شده و پشت سر گذاشته شده است. هم اينك مرحله سوم. گفتمان‌سازي الگو، آن در جريان بوده و مرحله چهارم. تحقق‌سازي الگوي اسلامي ايراني پيشرفت، پيشا رو مي‌باشد. الف. مهندسي؛ نهادسازي و نظام‌سازي، ب. مديريت؛ 1- بسيج منابع، 2- سازماندهي، 3- اجرا و 4- پايش، ج. آسيب‌زدايي؛ بازمهندسي مجدد، مكرر و مستمر الگو، شئون سه‌گانه اين مرحله مي‌باشند. مقدمه آن، آغاز اجرا و تقسيم كار اقتصادي، سياسي و فرهنگي ملي است. پرسش اصلي: »الگوي اسلامي ايراني سياست پيشرفت؛ آغاز اجرا و تقسيم كار سياسي ملي چه مي‌باشد؟«. پرسش‌هاي فرعي: چرا؟ چيست؟ چگونه؟ فرضيه: »پيش درآمد تحقق‌سازي الگوي اسلامي ايراني سياست پيشرفت و پيشرفت سياسي؛ آغاز اجرا و تقسيم كار سياسي ملي است«. توضيح فرضيه: آغاز اجرا و تقسيم كار سياسي ملي، داراي محورهاي سياسي اعم از: الزامات كلي سياسي، اجراي تدابير سياسي و پايش و ارزيابي سياسي الگو مي‌باشد. نتيجه: آغاز اجرا و تقسيم كار سياسي از راهبردهاي سياسي راهبري، ترسيم چشم‌انداز سياسي و سياست‌هاي كلان اجتماعي توسط مجمع تشخيص مصلحت نظام و كميسيون‌هاي مربوطه، بخش سياسي برنامه‌هاي پنجساله توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي ج.ا.ا.، برنامه‌هاي بودجه ساليانه و ساير قوانين سياسي عادي مجلس شوراي اسلامي و كميسيون‌هاي و فراكسيون‌هاي مربوطه، رياست جمهوري و سازمان‌ها و وزارتخانه‌هاي سياسي و نيز بخش‌هاي سياسي داخلي و خارجي ساير نيروها و نهادهاي دولتي، عمومي و خصوصي نظام سياسي جمهوري اسلامي ايران است. روش‌شناسي: تحليل ساختاري و كاركردي سياسي رسمي كشور و قانوني اساسي ج.ا.ا. است.