مكانيزم ته‌نشست استيبنيت با استناد بر بافت‌ها و ميانبار‌هاي سيال در كانسار سفيدابه-حيدرآباد، جنوب شرق ايران

كانسار آنتيموان سفيدابه-حيدرآباد در استان سيستان و بلوچستان، شمال غرب زاهدان و از نظر جايگاه تكتونيكي در پهنه جوش خورده سيستان واقع گرديده است. واحد‌هاي سنگي منطقه شامل مجموعه‌ افيوليتي كرتاسه، توالي‌ فليش ائوسن، واحد تخريبي‌ برشي شده شامل كنگلومرا و ماسه سنگ ائوسن-اليگوسن و مجموعه‌اي از سنگ‌هاي آذرين حدواسط مي‌باشد. كانه‌زايي شامل كاني‌هاي سولفيدي اوليه (استيبنيت و پيريت) و كاني‌هاي ثانويه (استيبكونيت، سنارمونتيت، هماتيت، ليمونيت و گوتيت) مي‌باشد. كانه‌زايي به دو صورت رگه‌اي و رگچه‌اي رخ داده كه كوارتز، كربنات، كنگلومرا و ماسه‌سنگ باطله‌هاي اصلي كانسارهاي مذكور را تشكيل مي‌دهند. بافت غالب كانسار شكافه پركن مي‌باشد اما بافت‌هاي كم دماي ديگري نظير كلوفرمي، تيغه‌اي، نواربندي متحدالمركز و شانه‌اي نيز در محدوده مشاهده مي‌شود. دگرساني‌هاي غالب در منطقه شامل سيليسي شدن، كربناتي شدن، اكسيد و هيدروكسيد آهني، آرژيليك و به مقدار كمتر پروپلتيك مي‌باشند. عمده‌ترين كاني‌زايي‌ها در راستاي گسل‌هاي شمال غربي در منطقه مي‌باشند. نتايج ميكروترمومتري ميانبارهاي سيال دماي همگن شدگي بين 130 تا 420 درجه سانتي گراد و شوري در محدوده‌ي بين 4 تا 68/5 درصد وزني معادل كلريد سديم را نشان مي‌دهد. اگر چه دماي همگن‌شدگي ميانبارهاي سيال تا حدودي بالا است اما با استناد بر ساخت و بافت، سبك كاني‌سازي، دماي تشكيل، نوع و گسترش آلتراسيون‌ها و كنترل ساختاري، كاني‌زايي مشابه كانسارهاي تيپ اپي‌ترمال سولفيداسيون پايين مي‌باشد.