ويژگي­هاي سنگ­ نگاري و ژئوشيمي اليوين بازالت­هاي منطقه پدران (جنوب خاور بيرجند)

اليوين بازالت هاي منطقه پدران در حاشيه جنوب خاوري روستاي پدران، 40كيلومتري جنوب خاور بيرجند و در حاشيه خاوري بلوك لوت رخنمون دارد. كاني­هاي سازنده آن ها شامل فنوكريست هاي اليوين و زمينه ريزدانه دربردارنده پيروكسن، پلاژيوكلاز و كاني كدر است. اين سنگ ها بر پايه ويژگي هاي ژئوشيميايي عناصر اصلي، ماهيت آلكالن(نزديك به ساب آلكالن) دارند. كاني­هاي نورماتيو شامل ديوپسيد، آنورتيت، آلبيت، ارتوز، اليوين، نفلين، مگنتيت و ايلمنيت مي باشند. حضور نفلين نورماتيو، نداشتن كوارتز و همچنين هيپرستن، ماهيت آلكالن نمونه­ها را تأييد مي­نمايد. در بازالت هاي پدران، عناصر با قدرت ميدان بالا (HFSE) مانند Nb، P،Zr و Ti بي­هنجاري منفي نشان مي­دهند كه بيانگر تشكيل ايـن سـنگ­ها درمنـاطق فـرورانش اسـت. الگوي عناصر خاكي نادر آن ها، نشان دهنده غني شدگي عناصر خاكي نادر سبك(LREE) نسبت به عناصر خاكي نادر سنگين(HREE) مي باشد. نمودارهاي تعيين محيط زمين ساختي با بهره گيري از برخي عناصر كمياب نشان داد كه نمونه ها در قلمرو بازالت هاي كالك آلكالن جاي گرفته اند. مقادير بالاي MgO (03/10-52/9) Mg# (68/62-29/53) و همچنين مقدار نسبتاً بالاي Ni (ppm268-232) و Cr (ppm461-367)، در بازالت هاي پدران نشان دهنده اين است كه ماگماي سازنده آن ها از گوشته فوقاني منشاء گرفته و به صورت تفريق نيافته يا اندكي تفريق يافته، در يك جايگاه همگرا فوران نموده است.