مذاكرات ديپلماتيك با تاكيد بر روانشناسي ارتباطات غير كلامي

به نظر بسیاری از دانشمندان علوم سیاسی، دیپلماسی یكی ازابزارهای اصلی سیاست خارجی و از اهرم های محرك دیگر ابزارهایسیاست خارجی (نظامی،اقتصادی، ایدئولوژیكی و فرهنگی) است.ازآنجایی كه هدف و انگیزه اصلی هرنوع مذاكره ای در ابتداترین سطحتا بالاترین سطح كه مذاكرات بین المللی را شامل می شود این استكه با دیگران برای تامین نیازها و منافع مشروع به توافق برسند. برایداشتن و رسیدن به یك توافق و مذاكره خوب باید مذاكره كننده بااصول و فنون ارتباطات و مذاكرت آشنا و مسلط باشد.در این مقاله بااین فرضیه كه برای رسیدن به نتیجه مطلوب در یك مذاكره بینالمللی كه از سوی دیپلماتهای ی كشور صورت می گیرد آشنا بودن بهفنون و علم ارتباطات و روانشناسی موجب تسهیل و رسیدن به نتیجهمطلوب را میسر می سازد لذا با روش كتابخانه ای و توصیفی فرضیهفوق را مورد بررسی قرار می دهیم.