بررسي تأثير معماري شهري بر وقوع جرم

Investigating the impact of urban architecture on crime

يكي از مسائلي كه امروزه شهرهاي بزرگ با آن مواجه هستند ، رشد بي رويه جمعيت و به تبع آن رشد بزهكاري درآن ها است . از ديرباز شناسايي عوامل بروز جرم وسعي در از بين بردن اين عوامل مهم ترين راهكار پيشگيري از بروز ناهنجاري ها شناخته شده است. اگرچه براي پيشگيري از وقوع جرايم در شهرها ، راهكارهاي متفاوتي از سوي دانشمندان و صاحب نظران ارائه شده است ولي بي شك بايد اذعان داشت كه يكي از عوامل مؤثر در وقوع جرايم عامل محيطي است كه موانع يا تسهيلاتي را براي مجرم فراهم مي كند . رويكردهاي جديد طراحي محيطي بر اين است كه بتوان از طريق ساختار كالبدي شهر و طراحي محيط هاي مصنوع از ارتكاب جرائم جلوگيري كرد. اين امر از طريق كاهش پتانسيل طبيعي و كالبدي مناطق شهري در جرم خيزي يا كاهش امكان دهي به وقوع جرم ممكن مي شود . براين اساس هرگونه اقدامي در ساختار مداخلاتي شهر بايد با توجه به اين امر صورت گيرد . امروزه كمتر به پتانسيل هاي بالقوه مناطق شهري و ساختمان ها در كاهش يا جلوگيري از جرائم التفات مي شود . اين در حالي است كه مي توان از طريق طراحي محيط شهري يا معماري ساختمان از ارتكاب جرائم شهري جلوگيري به عمل آورد. براين اساس مي بايستي طراح شهري يا معمار در فرايند طراحي و جايگزيني فضايي چه در مقياس سايت شهري يا مقياس پلان مسكوني و تجاري به اين امر توجه كند كه از خلق گونه اي از فضا كه امكان نظارت عمومي را كم مي كنديا نحوه دسترسي به مناطق جرم خيز را افزايش مي دهد جلوگيري به عمل آورد.