بهينه سازي نماي شيشه اي ساختمانهاي اداري شهر تهران با رويكرد اقليمي (مطالعه موردي ساختمانهاي در حال احداث اداري واقع در محله ونك تهران )

Optimizing the glass facade with a climatic approach in the office buildings of Tehran (Case study of office buildings under construction located in Vanak neighborhood of Tehran)

اين مقاله به بررسي اثرات تغيير اندازه و بهينه سازي لايه هاي و ابعاد شيشه نماي ساختمانهاي اداري در شهر تهران مي پردازد. ميزان اثرات از طريق مقايسه مصرف انرژي از مدل هاي مختلف نشان داده مي شود. بخش بزرگي از مصرف انرژي جهاني و تخليه منابع به بخش مسكن اختصاص داده شده است. با توجه به مقاومت حرارتي كم از پنجره ها و نقش آنها در زيبايي شناسي ساختمان ، بهينه سازي پنجره به نسبت ديوار يك عامل كليدي در فرايند طراحي است. اين پژوهش تلاش براي پيدا كردن وضعيت مطلوب شيشه در فضاهاي اداري بوده در حالي كه نظارت بر مصرف انرژي و عامل نور روز به طور همزمان در نظر گرفته شده و در مطابقت با اقليم مي باشد . نمونه هايي با نسبت هاي مختلف عرض به طول و بررسي حداقل فاكتورهاي متناسب نور روز با توجه به مقررات BREEAM مورد مطالعه قرار گرفته و لذا با توجه به اهميت نماهاي شيشه اي در بافت شهري شهر تهران ، اين مقاله بر نسبت شيشه و نقش عوامل فني ديگر در نما و داخل ساختمانها متمركز شده است. با استفاده از نرم افزار DesignBuilder ساختمان اداري مورد نظر مدلسازي گرديده و نتايج نهايي نشان مي دهد كه افزايش سطح شيشه اي نماي ساختمان پس از برخورد با حداقل عامل مورد نياز در طول يك روز ، ممكن است مصرف انرژي يك فضاي اداري را دو برابر كند. نتايج همچنين نشان مي دهد كه تغيير ابعاد پنجره به نسبت ديوار نماي ساختمان داراي تاثير مستقيم بر مصرف انرژي سالانه فضاهاي داخلي است.