نقش معماري كلاسيك بر روي نماهاي جديد

The role of classical architecture on new facades

هدف اين مقاله بررسي سبك هاي معماري كلاسيك و تاثير آن بر نماهاي مدرن شهري و همچنين شيوه اجراي اين سبك ها در معماري مدرن و تعريف تفاوت‌هاي زيبايي شناختي بين ديدگاه معماران و غيرمعماران با در نظر گرفتن خصوصيات شناخت نماي ساختمان‌هاي مسكوني واقع در ايران است. اگرچه ديدگاه معماران و غيرمعماران در انتخاب و ارزيابي نماها تا حدودي شبيه است اما يافته هاي مربوطه تفاوت هاي قابل توجهي را نيز بين اين ديدگاه ها نشان مي دهند به طوري كه نتايج نشان مي دهد كه گروه هاي مورد مطالعه مي توانند ديدگاه هاي متناقضي در مورد زيبايي شناسي داشته باشند، در حالي كه شباهت هايي در ديدگاه خود نسبت به نماهاي نامطلوب وجود دارد. در اين راستا، ديدگاه‌ها، ترجيحات و رضايت غيرمعماران بايد در طول فرآيند طراحي در نظر گرفته شود. در اين تحقيق ادراك معمار در مراحل اوليه جهت طراحي نماهاي كلاسيك بررسي شده و عوامل موثر بر رونق استفاده از اين طراحي ها در نماهاي شهري مورد بحث و ارزيابي قرار گرفته است. در بررسي هاي انجام شده دو عامل منحصر به فرد بودن و دلپذيري براي عامه ي مردم مهمترين عوامل گرايش به استفاده از طرح هاي كلاسيك در نماهاي مدرن شناخته شده است.