ادبيات و هنر در مكتب « تحليلي»

يكي از مهمترين موضوعات مطرح شده در باب هنر و ادبيات، « فلسفة هنر و ادبيات» است كه در آن، به چيستي و فرايند ساختِ اثر هنري و ادبي پرداخته مي‌شود. «فلسفة هنر»، از نقطه نظر دانشمندان علوم گوناگون از جمله: جامعه شناسي، سياست، فلسفه و روانشناسي، مورد ارزيابي قرار گرفته است و هر يك، به تبيين گوشه‌هايي از درياي پهناور و كرانه ناپذير هنر و فرايندِ ساختِ آن، اهتمام ورزيده‌اند. «روانشناسي تحليلي» يكي از ده‌ها نحله‌ي روانشناسي به شمار مي‌آيد كه توجه ويژه‌اي به ناخودآگاهي، بالاخص ناخودآگاه جمعي دارد، و جوهره و فرايند خلقِ يك اثر هنري را از اين منظر مي‌نگرد و اصيل‌ترين آثار هنري را آثاري مي‌داند كه از ناخودآگاه جمعيِ هنرمند سر برآورده و پرورش يافته باشد. نويسندة اين جستار، كه در پيِ معرفي فلسفة هنر و ادبيات از ديدگاه روانشناسي تحليلي است، سعي بر آن دارد تا پيوندِ ناگسستني آثار هنري و ادبي با ناخودآگاهي را بنماياند و به‌گونه‌اي مجمل، به مهمترين انواع نمادها -كه تبلور واقعي ناخودآگاه جمعي هستند- و همچنين اهميت هنرِ سوررئال -كه هنري ناخودآگاهانه است- بپردازد.