نقش بيواستيمولانت­ها در توانايي گياه پالايي گياه شورزي Puccinellia distans در شرايط تنش شوري

بيواستيمولانت­ها تركيبات متنوعي با منشاء گياهي و جانوري هستند كه براي بهبود كيفيت رشد گياهان استفاده مي­شوند. در اين مطالعه ابتدا سطح تحمل گياه به تنش شوري بررسي و سپس اثر آلگابن (بيواستيمولانت عصاره جلبك دريايي(SWE)) و بناميد (بيواستيمولانت آمينو اسيدي) بر توانايي گياه پالايي گياه شورزي پوكسينليا ديستنس در يك طرح فاكتوريل با اسپري آلگابن (g/l 5/0) و بناميد (g/l 2) و آبياري با نمك (mM/l 300(EC=27.18 dS/m) ) بر روي نشاءهاي 45 روزه كشت شده در گلدان مورد آزمايش قرار گرفت. نتايج نشان داد كه اعمال اين غلظت از شوري به تنهايي سبب كاهش وزن تر و خشك بخش هوايي و ريشه، كاهش شاخص­هاي فتوسنتزي، كاهش كاروتنوئيدها، افزايش پرولين، افزايش گياه پالايي اندام هوايي و كل گياه مي­شود (به طور معني دار در سطح 05/0). تيمار بيواستيمولانت­ها به همراه شوري در بيشتر موارد سبب كاهش تنش شوري گرديد و به نظر مي­آيد نوع، غلظت و روش مصرف اين نوع از بيواستيمولانت براي غلبه بر شرايط شوري اهميت فراواني دارد با اين حال استفاده از بيواستيمولانت به تنهايي به بهبود رشد و گياه پالايي گياه كمك ­كرد. مصرف بناميد به تنهايي در بيشتر موارد در مقايسه با آلگابن اثرات فيزيولوژيكي بهتري بر گياه داشت.