آناليز پروتئوم مقايسه اي ژنوتيپ‌هاي جو در انتقال مجدد ذخاير ساقه و پاسخ به تنش خشكي

عملكرد گياه جو بيشتر به ذخاير ساقه تحت شرايط تنش در مرحله پرشدن دانه متكي است. در شرايط خشكي انتهايي فصل، انتقال مجدد كربوهيدرات هاي ذخيره شده در ساقه به دانه سهم اصلي در عملكرد دارد. براي درك مكانيسم مولكولي استفاده از ذخيره ساقه در هنگام تنش خشكي، آناليز مقايسه اي پروتئوم پنالتيميت را در دو ژنوتيپ جو، موراكو (حساس) و PBYT17 (نيمه متحمل) تحت تنش خشكي در 21 روز بعد از گلدهي انجام شد. نتايج حاصل از آناليز داده هاي پروتئوم منجر به شناسايي 1975 پروتئين شد . بيشترين تعداد پروتئين هاي بيان شده افتراقي 21 روز پس از گلدهي و هنگام فعال سازي مجدد ماده خشك مشاهده شد، كه نشان دهنده نقش احتمالي اين پروتئين ها در انتقال موثر و مجدد ذخيره ساقه است. بيشترين پروتئين هاي شناسايي شده مرتبط با پيري برگ، متابوليسم پروتئين، انتقال سيگنال، تخريب ديواره سلولي و متابوليسم كربوهيدارت ها بودند كه نشان مي دهد ارقام نيمه متحمل قادرند با افزايش سرعت پيري باعث افزايش حركت مجدد كربن از ساقه به دانه ­ها در مقايسه با رقم حساس در پاسخ به تنش خشكي شوند. اين تغييرات هماهنگ در الگوي پروتيين ها ممكن است اطلاعات مهمي را براي درك مكانيزم بيوشيمايي انتقال مجدد ذخاير ساقه در گياه جو و تحت تنش خشكي آخر فصل فراهم نمايند.