بررسي تأثير سطوح مختلف تنش خشكي روي برخي از شاخص‌هاي فيزيولوژيكي دو رقم لوبيا چيتي و پاكوتاه

خشكي يكي از مهمترين تنش‌هاي محيطي است كه اثرات قابل توجهي بر مورفولوژي، فيزيولوژي و توليدات گياهان مي‌گذارد. بمنظور بررسي برخي پاسخ‌هاي فيزيولوژيكي و بيوشيميايي گياه لوبيا (Phaseolus vulgaris L.)، از جمله اندازه‌گيري محتواي نسبي آب (RWC)، ميزان مالون دي آلدئيد (MDA)، كربوهيدرات‌هاي محلول، پرولين، پروتئين و پتاسيم تحت سطوح مختلف تنش خشكي، آزمايشي به صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوكهاي كامل تصادفي در شرايط كنترل شده و دوره نوري D8:L16 در ۳ تكرار انجام شد كه در آن تيمار‌هاي آزمايشي شامل دو رقم لوبيا چيتي (رقم غفار) و لوبياي پاكوتاه (رقم 18-G) در سه سطح ظرفيت زراعي شامل: FC (بدون تنش)،FC 3/2 (تنش ملايم)، FC 3/1 (تنش شديد) اعمال شد. نتايج حاصل از آناليز ANONA نشان داد كه واكنش ارقام در شرايط تنش خشكي با يكديگر متفاوت بود، به‌ طوري كه تنش خشكي در هر دو رقم باعث كاهش RWC و افزايش MDA و كربوهيدرات‌هاي محلول شد. محتواي پرولين در رقم غفار در تنش 60 و 30% به ترتيب با ميانگين 17/4 و 190/3 ميلي‌گرم برگرم وزن‌تر بيشتر از رقم 18-G بود. اين در‌حالي بود كه بالاترين ميزان پروتئين با ميانگين 45/25 ميلي‌گرم بر گرم وزن‌تر در 18-G و در تنش ملايم بدست آمد. همچنين ميزان پتاسيم در رقم غفار در تمامي سطوح بيشتر از 18-G بود. بنابراين بر اساس نتايج حاصل از اين تحقيق، مي‌توان لوبياي چيتي را نسبت به لوبياي پاكوتاه به عنوان رقم متحمل‌تر تحت تنش خشكي معرفي كرد.