تحول مولانا در غزل

Rumi s evolution in lyric poetry

شاعران بزرگ فارسي با داشتن اشعار و شاهكارهايي همچون شاهنامه، مثنوي، بوستان و گلستان، ديوان حافظ و.... تاثير زيادي بر زبان و ادبيات فارسي گذاشته اند. يكي از اين شاعران جلال الدين محمد بلخي، مولانا، مي باشد كه به عنوان يكي از بزرگترين شاعران فارسي زبان محسوب مي شود. از آنجايي كه اثرات اين افراد به عنوان منبع و مرجعي قابل استناد و مهم براي زبان فارسي مي باشد، مي تواند تاثير زيادي بر زبان ما داشته باشد. حال در اين مقاله بر آن شديم تاثير مولوي را در ايجاد تحول در غزل بررسي كنيم و نقش او در تحول در غزل را مورد بررسي قرار دهيم. روش تحقيق مقاله حاضر از نوع كتابخانه اي مي باشد كه با بهره گيري از منابع و كتب مرتبط و معتبر در اين زمينه در طول دو ماه به انجام رسيد. در نهايت پس از بررسي هاي انجام شده دريافتيم كه غزل هاي مولوي كمتر ابهام دارد زيرا سخن به ظاهر سخن انساني است با حق يا ديگران درباره ي «من» يا ديگران يا فرامن. ما از اشاره هاي مولوي ميفهميم كه در حقيقت خود او واسطه اي بيش نيست و سخنگو ديگري است و اين اشاره ها ممكن است در خلال ابيات يك غزل بيايد و يا استناد به سخن مولوي در خارج از آن غزل ما را به چنين نتيجه اي برساند.