بررسي نقش فناوري و ارتباطات بر ارتقاي عدالت آموزشي

آموزش را مي توان مهم ترين سرمايه جوامع بشري دانست كه مي تواند سرآغاز تحولات بزرگي در آنها باشد، عدالت آموزشي را نيز مي توان يكي از شاخص هاي جوامع توسعه يافته دانست. در اين بين ورود و گسترش فناوري در حوزه آموزش امكان تحقق عدالت آموزشي را بيش از پيش ساخته است. بر اين اساس پژوهش حاضر به بررسي نقش فناوري و اطلاعات در ارتقا و گسترش عدالت آموزشي و تسهيل امر تعليم و تربيت مي پردازد. در اين پژوهش سعي گرديده به كمك روش مروري اطلاعات را گردآوري نموده و با استفاده از روش توصيفي - تحليلي به چيستي عدالت آموزشي و چگونگي تاثير فناوري و اطلاعات بر آن پرداخته شود. اطلاعات به دست آمده حاكي از اين مسئله است كه بهره گيري از فناوري اطلاعات مي تواند در گسترش عدالت آموزشي، كاهش عوارض ناشي از تعطيلي مدارس و افزايش كيفيت آموزشي نقش قابل اعتنايي داشته باشد. در اين بين سياست گذاري آموزش و پرورش بايد به نحوي باشد كه از اين بستر به عنوان فرصتي طلايي در جهت گسترش عدالت آموزشي، ارتقاي كيفيت آموزشي و كاهش خلاهاي موجود در تعليم و تربيت بهره گيرد. در عين حال مي توان از اين فضا به عنوان روشي براي آموزش رسمي جهت همسان سازي و پيشبرد اهداف فرهنگي و تربيتي استفاده نمود. لذا در اين شرايط مي توان از اين فضاي چالش بر انگيز با هدف تبديل تهديد به فرصت گام بر داريم و مسئولانه و دلسوزانه با بهره گيري از ظرفيت هاي موجود در اين حوزه وارد عرصه توليد محتوا و مفاهيم شويم.