ارتباط آموزش وپرورش با محيط زيست

آموزش وپرورش مهم ترين نهاد آموزشي است كه در جهت توسعه همه جانبه، با تأثيرگذاري بر فرهنگ جوامع و ايجاد زمينة لازم، شرايط مناسب را براي دست يابي به نتيجه مطلوب و رفع مشكلات فراهم مي آورد. در اين راستا تجربه موفق كشورهاي پيشگام در مسائل زيست محيطي نشان مي دهد كه براي حفاظت از محيط زيست قبل از هرچيز بايد گروه هاي انساني را آموزش داد. آموزش محيط زيست مي تواند سبب تقويت فرهنگ زيست محيطي براي رسيدن به اهداف توسعه پايدار گردد. هدف از آموزش محيط زيست، پرورش افرادي فعال و آگاه نسبت به مسائل محيط زيست و ايجاد حس مسئوليت در آن ها جهت حفاظت و حمايت از آن است، بديهي است كه يكي از راه هاي تحقق اين امر، افزايش نقش دانش آموزان در حفاظت از محيط زيست مي باشد. لذا پژوهش حاضر درصدد بررسي ارتباط آموزش وپرورش با محيط زيست، برآمده است. نتايج نشان داد كه آموزش‌وپرورش با آموزش‌هاي مستقيم و غيرمستقيم مي‌تواند تأثيرات شگرفي، لااقل بر نصف جمعيت كشور بگذارد و هرگونه برنامه‌ريزي صحيح مي‌تواند قدم‌هاي بزرگي در جهت ايجاد فرهنگ حفاظت از محيط‌زيست بردارد.