اثربخشي آموزش مبتني بر نقشه مفهومي بر انگيزه پيشرفت و خودپنداره تحصيلي دانش آموزان دختر پايه ششم

پژوهش حاضر باهدف بررسي اثربخشي روش آموزش مبتني بر نقشه مفهومي بر انگيزه پيشرفت و خودپنداره تحصيلي دانش آموزان انجام گرديد. جامعه آماري اين پژوهش را دانش آموزان دختر پايه ششم ابتدايي شهر سبزوار تشكيل دادند. روش پژوهش از نوع نيمه آزمايشي پيش آزمون – پس آزمون با گروه كنترل بود. درنتيجه تعداد 50نفر از دانش آموزان دخترپايه ششم ابتدايي شهر سبزوار در سال تحصيلي1401-1400 با استفاده از روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند و در دو گروه آزمايش و كنترل ( هر گروه 25 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمايش در درس علوم با روش آموزش مبتني برنقشه مفهومي به مدت 15جلسه 50دقيقه اي و گروه كنترل با روش سنتي آموزش ديدند. براي گردآوري داده ها از پرسشنامه انگيزه پيشرفت A.M.T هرمنس (1997) با پايايي 84/0 و روايي83/ و پرسشنامه خودپنداره تحصيلي كوپر اسميت وپيريتو منداگليوبر با پايايي 90/0 و روايي22/ 0 تا 71/0استفاده گرديد. داده هاي حاصل از اين طرح با استفاده از روش هاي آمار توصيفي مانند ميانگين و انحراف معيار و روشهاي آمار استنباطي (تحليل كوواريانس چند متغيره و تك متغيره) با كمك نرم افزار آماري SPSS مورد تجزيه و تحليل قرارگرفت. نتايج نشان داد كه روش آموزش مبتني بر نقشه مفهومي برانگيزه پيشرفت و خودپنداره تحصيلي در دانش آموزان دختر پايه ششم ابتدايي مؤثر بوده است.