شماره ركورد كنفرانس
5204
عنوان مقاله
مديريت بحران و كاهش آسيبپذيري محيط زيستي
عنوان به زبان ديگر
Crisis management and environmental vulnerability reduction
پديدآورندگان
اصلاني مهدي mahdi.aslani@ut.ac.ir دانشگاه تهران , نوحه گر احمد، nohegar@ut.ac.ir دانشكده محيط زيست، دانشگاه تهران , گيوه چي سعيد givechi@ut.ac.ir دانشكده محيط زيست، دانشگاه تهران
تعداد صفحه
14
كليدواژه
مديريت بحران , بحرانهاي زيست محيطي , آسيبهاي منابع طبيعي , ديدگاه سنتي و نوين مديريت بحران
سال انتشار
1401
عنوان كنفرانس
چهارمين كنفرانس ملي مهندسي و مديريت محيطزيست
زبان مدرك
فارسي
چكيده فارسي
مديريت بحران، فرآيند برنامهريزي، عملكرد و اقدامات اجرائي است كه توسط دستگاههاي دولتي، غيردولتي و عمومي پيرامون شناخت و كاهش سطح مخاطرات (مديريت خطرپذيري) و مديريت عمليات مقابله و بازسازي و بازتواني منطقه آسيب ديده صورت ميپذيرد. در چرخه مديريت بحران، برنامهريزي فرايند اصلي محسوب ميشود. با برنامهريزي مناسب ميتوان علاوه بر تحقق اهداف سازماني در زمينه اجرايي، با بهرهگيري از تمام توان، حداقل اتلاف منابع را انتظار داشت. در مديريت بحران دو نوع ديدگاه سنتي و نوين وجود دارد كه در ديدگاه سنتي بعلت عدم آمادگي تا رسيدن گروههاي امداد و نجات و كمكهاي ارسالي، صدمات و خسارتهاي انساني و مادي زيادي به جامعه آسيب ديده، وارد ميشود. با توجه به اينكه ايران جز ١٠ كشور بحرانخيز جهان است، بنابراين پيدا كردن راهكارهايي منطقي جهت پيشگيري و كاهش اثرات بلاياي طبيعي ضروري به نظر ميرسد ولي با توجه به پراكندهكاري بخشهاي مختلف سازمانهاي محيط زيست و منابع طبيعي در پي بروز بحران، باعث بينظمي و عدم توانايي در مديريت بحران شده و نتايج اين پژوهش در پي ايجاد نظم در روند مديريت بحران براي رسيدن به بهترين نتيجه است به ويژه زماني كه بحران دو عنصر اساسي نيروي انساني و محيط اطراف را هدف قرار داده باشد. اگر سازمانهاي محيط زيست و منابع طبيعي و ساير ارگانهاي انساني بداند با چه بحراني رو به رو خواهد شد و قادر باشد علايم دوره نهفته چرخه عمر بحران را شناسايي نمايد، آمادگي خود را نسبت به بروز آن بحران مشخص بالا برده و تمامي تمهيدات لازم را به منظور پيشگيري از آن به عمل خواهد آورد.
كشور
ايران
لينک به اين مدرک