نگرشي بر مفهوم مديريت توسعه پايدار با تاكيد برنقش مديريتي دولت

An attitude towards the concept of sustainable development management with an emphasis on the managerial role of the government

واژه توسعه پايدار كه از دهه هفتاد ميلادي در جهان مطرح گرديد، در كشورهاي توسعه يافته طي دو دهه مورد توجه برنامه‌ريزان توسعه قرار گرفت به‌نحوي‌كه بحث پايداري به عنوان ركني از ابعاد توسعه و در واقع بستر توسعه جاي خود را بازنمود. اين در حالي است كه در اين كشورها سازماندهي امور بر مبناي علم مديريت سال‌ها مورد تجربه قرار گرفته بود. در ايران به واسطه نوع حكومت استبدادي تا قبل از پيروزي انقلاب اسلامي و جوان بودن سازمان مديريتي كشور پس از پيروزي انقلاب و رخدادهاي مهمي نظير جنگ تحميلي برعليه جمهوري اسلامي ايران، اعمال تحريم‌هاي سياسي، اقتصادي و همچنين فرهنگي موجب گرديد تا مديريت توسعه پايدار تا دهه نود ميلادي جايگاهي سازمان يافته در نظام مديريتي كشور پيدا ننمايد. توسعه پايدار عرصه نويني است كه هم‌زمان سياست و فرهنگ را مورد توجه قرار مي‌دهد و هم بر رونق اقتصاد تأكيد مي‌ورزد و از محيط زيست و از حقوق برابر انسان‌ها حمايت مي‌كند. واقعيت اين است كه پايداري در عصر جديد تبديل به معيار شده است. مطالعه توسعه پايدار مجموعه بزرگ و پيچيده‌اي از متغيرها را در برمي‌گيرد و جنبه‌هاي مختلف توسعه را توصيف مي‌كند كه منجر به رشد جامعه مي‌گردد. تمايز بين جوامع به عواملي چون عوامل فرهنگي، اقتصادي، سياسي، فناوري دارد كه با آموزش نيروي انساني، متعهد و متخصص به اهداف محيطي، اقتصادي و اجتماعي خواهد رسيد. به علت تغيير شرايط ملي و بين‌المللي حوزه مديريت دولتي نيز در حال تجديد بنا و طراحي مجدد است. جهاني شدن، پيشرفت‌هاي تكنولوژي و نگراني‌هاي زيست بومي بر اهميت مديريت توسعه افزوده است. مديريت توسعه پايدار مي‌تواند به عنوان حوزه جديدي در مديريت دولتي مطرح شود و مي‌تواند به مديريت دولتي بين‌المللي، مديريت دولتي تطبيقي و حتي حوزه‌هاي وسيع‌تري در مديريت دولتي جهت دهد.