نقش مديريت دانش در كارآفريني سازماني و ايجاد توسعه پايدار

a

يكي از مهمترين مسايلي كه جوامع امروزي درهزاره سوم با آن روبررو هستندكارآفريني است،زماني كه كارآفريني به عنوان يك روش زندگي توسط اكثريت افراد يك جامعه پذيرفته مي شود،اركان توسعه در آن جامعه در مقايسه باساير جوامع سريع تر رشد مي كند. مديريت دانش با ايجاد، توسعه و ترويج دانش و تمركز بر دارايي هاي غير فيزيكي سازمان)تجارب و دانش كاركنان(، شرايطي را براي بروز رفتار كارآفرينانه فراهم مي نمايد و باعث بوجود آمدن سازمان هايكارآفرين مي شود كه مجموعه اين اقدامات تاثير مستقيمي برروي رشد و توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي سازمان دارد. در واقع مي توان گفت: سازمان ها اگر بخواهند از رويكرد كارآفريني براي نيل به اهداف خود يعني بقاء، رشد و توسعه بهره مند شوند بايستي با مديريت بر دانش شرايط را براي بروز رفتار كارآفرينانه فراهم نمايند . مهم ترين عامل موفقيتكارآفريني سازماني, مديريت كردن اثر بخش دانش در سازمان است. با توجه به اينكه فعاليتهاي گوناگون اقتصادي, اجتماعي و سياسي اثرهاي مرتبط و متقابل بر جاي مي گذارند, بدون در دست داشتن يك راهبرد مشخص از اين فعاليتها و هماهنگ كردن آنان در يك نظام يكپارچه و همسو نمي توان كار توسعه پايدار را پيش برد. اين امر به توسعه همه جانبه و سيستمي نياز دارد. پژوهش حاضربا هدف بررسي عوامل عوامل موثر بر حسابداري منابع انساني و نقش آن در بهره وري سازماني تدوين گرديده است امروزه شايد بتوان بيان نمود كارآفريني سازماني بسيار حائز اهميت است و در نتيجه مي بايست مورد بحث و بررسي قرار گيرد. اين پژوهش با تكنيك پيمايشي صورت گرفته و از نرم افزار آماري SPSS در خصوص تجزيه و تحليل اطلاعات استفاده شده است .