بررسي تاثير سياست هاي پولي بر رفاه كشاورزان

Monetary policy, farmers welfare, poverty alleviation, production growth, internal exchange relationship

بخش كشاورزي به لحاظ دارا بودن قابليت ها و ظرفيت هاي قابل توجه و نقشي كه در تأمين مواد اوليه برخي صنايع و مواد غذايي مردم دارد از اهميت بالايي برخوردار است. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسي تأثير سياستهاي پولي بر رفاه كشاورزان طي بازه زماني (1398-1385) بود. براي اين منظور، از روش گشتاورهاي تعميم يافته (GGM) استفاده شده است. نتايج به دست آمده نشان دادند كه ازبين متغيرهاي سياست پولي، اعتبارات اعطايي تأثير مثبت و معني داري بر رفاه كشاورزان دارد. كشش پذيري رفاه كشاورزان نسبت به اعتبارات اعطايي نيز معنادار است. بنابراين، به دنبال اعمال سياست پولي توسط دولت در قالب تسهيلات، سرمايه گذاري بخش هاي مختلف افزايش مي يابد و به دنبال آن مي توان شاهد رونق توليد و افزايش رابطه مبادلات داخلي بود كه نتيجه آن بهبود رفاه كشاورزان است. كشش رفاه نسبت به نرخ بهره و نرخ تورم، منفي و نسبت به نرخ ارز و شاخص قيمت مثبت و معني دار است هر چند از بين زير شاخه هاي رفاه رابطه مبادله داخلي كشش پذيري منفي نسبت به نرخ ارز و شاخص قيمت داشت. با توجه با تأكيدي كه در بندي از اصل ۱۴۴ قانون برنامه پنجم توسعه كشور بر حمايت دولت از سرمايه گذاري بخش خصوصي، به منظور ارتقاي ارزش افزوده بخش كشاورزي ايران شده و با توجه به يافته هاي پژوهش، پيشنهاد مي شود تسهيل جريان ورود اعتبارات به بخش كشاورزي و تأثير سياست هاي مالي دولت بر فعاليت هاي بخش خصوصي مورد توجه سياستگذاران قرار گيرد تا به واسطه آن بتوان شاهد افزايش و رشد توليدات و به دنبال آن بهبود رفاه كشاورزان بود.