پيش بيني مطلوبيت اجتماعي بر اساس احساس پيوستگي در دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي داراب

Prediction of social desirability based on sense of connectedness in Darab Islamic Azad University students

تحقيق حاضر با هدف پيش بيني مطلوبيت اجتماعي بر اساس احساس پيوستگي در دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي داراب بود. روش تحقيق توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري شامل همه دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد داراب بود كه در نيمسال دوم سال تحصيلي 1399-1400 مشغول به تحصيل بودند و تعداد آن ها 1148 نفر بود. براي برآورد حجم نمونه شيوه نمونه گيري در دسترس با توجه به جدول مورگان، تعداد 287 دانشجو انتخاب گرديد. با توجه به تعطيلي دانشگاه و شرايط بيماري كرونا توزيع پرسشنامه به صورت لينك انجام شد. و در اختيار دانشجويان در گروه هاي كلاسي در فضاي مجازي قرار گرفت. براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه هاي احساس پيوستگي و مطلوبيت اجتماعي استفاده شد و همه پرسشنامه ها از روايي و پايايي قابل قبولي برخوردار بودند. جهت تجزيه و تحليل اطلاعات از ضريب همبستگي پيرسون و روش تحليل t تك گروهي و رگرسيون به روش گام به گام استفاده شد كه نتايج نشان داد ميزان مطلوبيت اجتماعي احساس پيوستگي و دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد داراب در وضعيت مطلوبي است. بين مطلوبيت اجتماعي و احساس پيوستگي در دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي رابطه مستقيم و معناداري وجود دارد. همچنين نتايج نشان داد از بين ابعاد احساس پيوستگي متغير قابل درك بودن نسبت به ديگر متغير ها پيش بيني كننده قوي تري براي مطلوبيت اجتماعي مي باشد.