سنجه هاي اخلاقي و تاثير آن در پيشگيري از جرم و جرم زدايي و جرم انگاري

جرم و گناه يكي از موضوعاتي است كه در تمامي ادوار تاريخي وجود داشته است. و جرم انگاري و جرم زدايي و پيشگيري از جرم وگناه يكي از موضوعات اساسي در حيات بشري بوده كه همواره به شيوه هاي مختلفي اعمال گرديده است. اصولا گاه جرم قلمداد كردن رفتارهاي مجرمانه به دليل مغايرت آنها با آرمان هاي اخلاقي است و زماني هم فقط براي حمايت از نظم عمومي جرم انكاري شده اند. يكي از عوامل موثر وكارآمد در رابطه با پيشگيري از جرم، نقش وتاثير ترويج اخلاقيات و آموزه هاي ديني بر افراد مي باشد؛ آموزه هايي كه باعث خود كنترلي در افراد ميشود وديگر نيازي به كنترل رسمي يا غيررسمي نخواهيم داشت. سياست اصلي و زير بناي اسلام در مبارزه با جرم سياستي پيشگيرانه و بازدارنده است. مراجعه به منابع و آموزه هاي اسلامي نشان مي دهد كه تدابير پيشگيرانه از جرم در سياست جنايي اسلام مقدم بر سياست كيفري بوده و بخش اعظم آموزه هاي اسلامي را به خود اختصاص داده است. در ميان برخي از فلاسفه حقوق معناي اخلاق و نظم عمومي يكي مي شود و حتي اينان گاهي نظم عمومي را نظم اخلاقي يا معنوي ناميده اند ؛ چرا كه بسياري از جرم انگاري هاي حقوق كيفري جلوه و جنبه ي اخلاقي دارند نظير؛ كلاهبرداري ، آزار و مزاحمت، اعمال منافي عفت ، خيانت در امانت ، توهين و افترا و بسياري از جرايم داراي دو جنبه انكارناپذير هستند.اول اين كه اين رفتارهاي مجرمانه مخل نظم عمومي هستند و ثانيا اين كه رفتار مغاير با عفت و اخلاق عمومي در هر اجتماع است.از جمله اهداف اين پژوهش بررسي كاركرد و سهم آموزه هاي اخلاقي در پيشگيري از وقوع جرم، بررسي ساز و كارهاي مؤثر در پيشگيري از جرم و اصلاح مجرمان مي باشد و اينكه آيا در صورت نهادينه شدن اين فرضيه در جامعه، تا چه حد مي تواند در پيشگيري از وقوع جرم و گناه مؤثر باشد. گزارش محتوا در اين مقاله، به روش كتابخانه اي و مراجعه به متون ديني و نظر علماي اسلامي بوده است. نتيجه تحقيقات نشان داد كه تعاليم و آموزه هاي اسلامي و رعايت فضايل اخلاقي توسط شهروندان عامل مهمي در جرم زدايي عملي و پيشگيري از جرم مي باشد .