نقش نيروهاي نظامي و امنيتي خصوصي در عمليات هاي حفظ صلح سازمان ملل متحد

جهان بعد از پايان جنگ سرد شاهد رشد و گسترش نيروهاي نظامي و امنيتي خصوصي(PMSC) كه به صورت قانوني تشكيل شده اند، بود كه نقش هاي متعددي در مخاصمات، امنيت بين المللي و بازسازي هاي بعد از درگيري ها ايفا مي كنند.تشكيل اين نيروها و روند جهانيِ خصوصي سازي جنگ از اوايل دهه 90 آغاز شده است به طوري كه در دو دهه گذشته شاهد رشد سريع و تقويت فعاليت هاي نظامي خصوصي در جهان هستيم. امروزه ده ها هزار نفر از پيمانكاران در قالب PMSC ها با ارائه طيف گسترده اي از خدمات به دولت ها، سازمان هاي بين المللي، شركت ها و سازمان هاي غيردولتي در سراسر جهان فعاليت مي كنند. از زمان اولين حضور نيروي مداخله گر در جريان بحران سوئز در سال 1956، عمليات حفظ صلح راه طولاني را طي كرده است. سازمان ملل متحد شاهد تحول تدريجي نقش خود در حفظ و برقراري صلح در سراسر جهان بوده است و عمليات‌هاي آن به تلاش‌هاي چندمنظوره پيچيده و وسيع تبديل شده‌ است كه مسئوليت حفاظت از غيرنظاميان، تسهيل فرآيندهاي صلح، كمك‌ به جريان هاي انتخاباتي و بسياري موارد ديگر را به نيروهاي حافظ صلح محول نموده است. در كنار نيروهاي سازمان ملل، نيروهاي نظامي – امنيتي خصوصي نيز در گسترش قلمرو فعاليت هاي سازمان ملل مشاركت داشته اند و وظايف پيچيده تري را انجام داده و به بخش جدايي ناپذير از هر عمليات بزرگ سازمان ملل تبديل شده اند. مقاله حاضر با روش توصيفي – تحليلي به ماهيت اين نيروها و نحوه فعاليت آنها در سازمان ملل مي پردازد و به دنبال پاسخ به اين پرسش اصلي كه جايگاه اين نيروها به توجه ماهيتشان در ساختار سازمان ملل متحد و از منظر حقوق بين الملل چيست؟